Moderator: Administracja i Moderacja SanktuariuM
Dysonans dysonansem ale jak gitary graja w tercjach to dźwięki muszą stroić do końca, a tu jest poza tonacją, ktoś się spóźnił i tego nie wyłapali. Widać nie słuchają swoich płytmichi pisze:Yyy.. mowa o tym dysonansie na końcu parti gitar granej w dwugłosie ?
Wg mnie ma to swój urok. Zastanawianie się czy ktoś się spóźnił, czy wyłapali, jak dla mnie zbędne. Trzeba się z tym pogodzić że Iron Maiden lat 2000- ? tak już będzie nagrywało płyty, spontanicznie, na luzie, bez "zbędnej" perfekcji.chmielu pisze:Dysonans dysonansem ale jak gitary graja w tercjach to dźwięki muszą stroić do końca, a tu jest poza tonacją, ktoś się spóźnił i tego nie wyłapali
czyli "When the wild wind blows" melodia przewodnia łatwo wpada w ucho a i rozwinięcie utworu jak na progresywny utwór nie mający nic wspólnego z klasycznym układem: zwrotka-refren-zwrotka-refren-solo-refren-refren, słucha się wyjątkowo przyjemnie już za pierwszym razem 
]. Ja należę do tych pierwszych i bardzo subiektywnie uważam że "FF" jest na bardzo wysokim poziomie i już zajął honorowe miejsce na półce 
... dla mnie to istota pierwszej połowy płyty i ogólnych dłużyzn.krusejder pisze:
Nie jest łatwo przesłuchać całego Frontiera za jednym zamachem. Na płycie jest niemało dłużyzn. Długość utworów nie ma nic wspólnego z rockiem progresywnym, muzyką opartą o wielokrotne zmiany melodyj. Progresywność Maiden polega na graniu przez 5 minut tych samych dźwięków. No i na długich intrach. Dickinson ma do wyśpiewania mnóstwo tekstów, z których jednak nie zawsze coś wynika. Może 'Arry chce sprawdzić jego pamięć na koncertach ...
Nadruk na płycie troszkę inny niż zwykle i trochę nie w stylu IM. Jednak Mimo tego poligrafia jest bardzo ładna moim zdaniem i w skali od 1 do 6 dałbym jej spokojnie 4. Zyskuje też w moich oczach gdyż dominuje kolor niebieski jeden z moich ulubionych 
Jest ciekawie nawet bardzo ciekawie. Słuchając ma sie wrażenie że zaczyna się coś niesamowitego. Obyśmy się nie rozczarowali. Głos Bruca brzmi moim zdaniem dobrze jednak jakoś tak hmm trochę inaczej bardzo fajnie się go słucha. Przyjemny, ciekawy, moim zdaniem fajne solówki (wybredny nie jestem), głos Bruca wszystko to składa sie w bardzo miłą dla ucha całość. Utwór w skali od 1 do 6 dostaje 4+ Słychać w pewnych momentach że Bruce ma problem z nadarzeniem z tekstem ale w sumie fajnie to wyszło widać że się starają chłopaki Utwór ni to szybki ni wolny. Jednak podoba mi się, jest właśnie taki jaki chciałem żeby był Iron Maiden w czystej postaci Nie powiem troszkę mnie zaskoczył ten utwór ale pozytywnie. Otrzymuje 4 Nie mogę powiedzieć że jest to zły utwór ale słuchając go wydaje mi się że to taki wypełniacz. jakoś nie porwał mnie zbytnio chociaż, zaśpiewany jest bardzo ładnie a słowa "Coming home far away" w ustach Dickinsona brzmią czarodziejsko Utworowi dał bym 3. Podobnie do El Dorado bo podejrzewam że podobnie jak z El Dorado trzeba się z nim oswoić. Jeśli "Coming Home" to miał być wypełniacz jak napisałem powyżej to ten utwór to drożdże żeby było wszystkiego więcej xD Rozkręca się powoli i to bardzo powoli ale gdy osiąga maksymalna prędkość jest jak uderzenie lokomotywy Przejście z powolnej kompozycji do szybszych rytmów jest bardzo ładne Utwór nie kojarzy mi się tak naprawdę z niczym co wcześniej skomponowali Maideni. Jest świeży i to jest jego ogromny +. Intro i wolniejsze wstawki kojarzą mi się z Królem Arturem xD Utwór zróżnicowany szybciej - wolniej. wszystko to składa się na bardzo ładna całość i spokojnie temu utworowi można dać 5 Utwór nie porywa mnie wsłuchuje się w niego i wsłuchuje i nic. Brakuje mu jakiegoś takiego czaru. Nie jest zły podejrzewam że jak z większością gdy się z nim osłucham będzie zupełnie inaczej jednak liczy się pierwsze wrażenie bo jest najbardziej obiektywne Tak od siebie dałbym temu utworowi 3 i myślę że bym go ani nie skrzywdził ani nie kokietował . Melodia jak na razie super ucieleśnienie IM Solówki jakoś za bardzo mnie nie porywają ale jako całokształt prezentują się bardzo ładnie, melodyjnie. Głos Bruca brzmi jakby opowiadał nam jakaś historię. Utwór jest nie tyle śpiewany co właśnie opowiadany i to jest jego +. Miło mi się jej słuchało nie znudziła mnie. Cieszę się że nie słuchałem pirata wcześniej. Moim zdaniem chłopaki stanęli na wysokości zadania i chwała im za to. To moja pierwsza recenzja czegokolwiek tak wiec proszę mnie nie besztać jak coś hehe xD Chciałem się z wami podzielić moimi odczuciami ma temat nowej płyty. Pozdrawiam wszystkich. UP THE IRON'SNie podchodzi mi za bardzo brzmienie tego albumu, więc co do Szirleja to się mógłbym zgodzić, ale wokal nie może być gorszą wersją AMOLAD bo dla mnie bez wątpienia właśnie te stęki jęki Dickinsona z wcześniejszej płyty są najgorsze jakie można sobie wyobrazić. Na Final Frontier jest z tym o niebo lepiej :jkrusejder pisze:Podsummowując: płyta jest gorszą wersją AMOLAD, a jej najsłabszemi stronami są wokal Bruce'a Dickinsona i reżyserja dźwięku Kevina Shirleya.
No cóż, tarzam się na podłodze ze śmiechu od tyle odn tych prawdkrusejder pisze:Z ogółu recenzji należy napisać smutną prawdę: The Final Frontier to najsłabsza płyta, jaką wspólnie nagrali panowie Steve Harris, Bruce Dickinson i Adrian Smith. To być może najsłabsza jak dotąd płyta Iron Maiden.
Na pewno słuchaliśmy tego samego ?krusejder pisze:Z ogółu recenzji należy napisać smutną prawdę: The Final Frontier to najsłabsza płyta, jaką wspólnie nagrali panowie Steve Harris, Bruce Dickinson i Adrian Smith. To być może najsłabsza jak dotąd płyta Iron Maiden.
Mi się bardzo podoba kłopot w tem, że ja też oceniam te płytę na czwórkę ... czwórka czwórce nierównaZilian pisze:Na pewno słuchaliśmy tego samego ?krusejder pisze:Z ogółu recenzji należy napisać smutną prawdę: The Final Frontier to najsłabsza płyta, jaką wspólnie nagrali panowie Steve Harris, Bruce Dickinson i Adrian Smith. To być może najsłabsza jak dotąd płyta Iron Maiden.
Ano nie równa ale po to jest forum żeby o tym pogadać bo jakby każdy miał takie samo zdanie to co by to za frajda była pisania recenzjikrusejder pisze:kłopot w tem, że ja też oceniam te płytę na czwórkę ... czwórka czwórce nierównaZilian pisze:Na pewno słuchaliśmy tego samego ?krusejder pisze:Z ogółu recenzji należy napisać smutną prawdę: The Final Frontier to najsłabsza płyta, jaką wspólnie nagrali panowie Steve Harris, Bruce Dickinson i Adrian Smith. To być może najsłabsza jak dotąd płyta Iron Maiden.
też nie przesadzaj w drugą stronęRALF pisze:To niech ten kolega słucha pierwszych trzech CD Maiden i tyle, do "TFF" trzeba dorosnąć. Znów posłuchałem - Bardzo Dobra rzecz
Jak dla mnie to jest raczej zamierzony dysonans, bo gitary musiałyby się straasznie rozstroić w tym jednym miejscu- przecież wcześniej w tej partii nie słychać żadnych niuansówchmielu pisze:Dysonans dysonansem ale jak gitary graja w tercjach to dźwięki muszą stroić do końca, a tu jest poza tonacją, ktoś się spóźnił i tego nie wyłapali. Widać nie słuchają swoich płytmichi pisze:Yyy.. mowa o tym dysonansie na końcu parti gitar granej w dwugłosie ?
i jak dla mnie to też fajne, że Maiden wreszcie sięgnęli po tenże środek wyrazu. Ale spoko, kwestia gustu Dla mnie zdecydowanie najsłabszą płytą Maiden jest Virtual XI... I wcale tu nie chodzi o brak Dickinsona, bo "The X Factor", które było zupełnie czymś innym niż poprzednie płyty (i następne też) uwielbiam i darzę wielkim sentymentem. Ale Virtual był po prostu momentami do bólu nijaki, co nie oznacza wcale że nie lubię do niej również wracaćZ ogółu recenzji należy napisać smutną prawdę: The Final Frontier to najsłabsza płyta, jaką wspólnie nagrali panowie Steve Harris, Bruce Dickinson i Adrian Smith. To być może najsłabsza jak dotąd płyta Iron Maiden.
Dobrze, że ja słuchałem innej płyty. Nie wiem, może w Opolu jakieś inne tłoczenie mieli albo przez pomyłkę wrzucili jakieś B-side, wcześniej nie wydanych starych singli, albo wręcz odrzuty z odrzutów z odrzutów, a nawet z odrzutów np. z Seventh Son, czy coś. W każdym razie, na pewno słuchałem innej. Nie chce mi się aż tak rozwijać ale moja była znacznie, znacznie lepsza. Wręcz zajebista. Cały czas leci i nie mogę się otrząsnać. Może wydali kilka wersji i losowo poszło po sklepach. Sam nie wiem. Dobrze, że ja mam tą dobrą wersjękrusejder pisze: Podsummowując: płyta jest gorszą wersją AMOLAD, a jej najsłabszemi stronami są wokal Bruce'a Dickinsona i reżyserja dźwięku Kevina Shirleya. Zaś zalety to "When The Wild Wind Blows", "Coming Home" oraz "Mother Of Mercy". Z ogółu recenzji należy napisać smutną prawdę: The Final Frontier to najsłabsza płyta, jaką wspólnie nagrali panowie Steve Harris, Bruce Dickinson i Adrian Smith. To być może najsłabsza jak dotąd płyta Iron Maiden.
ufff!!!!!Nie no, poniosło gościa z pierwszej recki. I to nawet ostro. Facet chyba Floydów nigdy nie słuchał, ja przynajmniej tak ekstremalnej różnicy między starym a nowym IM nie wyczuwam.Pomimo, że zespół w pierwszej dekadzie nowego wieku przygotowywał fanów na postępującą ewolucję, to z dużym trudem przychodzi rozstać się z wrażeniem jakby Floydzi nagle zaczęli nagrywać black metal.
