Tony Levin - Doug Ferguson 1 - 0
Geezer Butler - Geddy Lee 1- 1
Najlepszy basista - BITWA
Moderator: Administracja i Moderacja SanktuariuM
Re: Najlepszy basista - BITWA
Tony Levin - Doug Ferguson 1 - 0
Geezer Butler - Geddy Lee 0 - 1
Geezer Butler - Geddy Lee 0 - 1
BRUCE SPRINGSTEEN, JAN BO I RICHIE FAULKNER PONAD WSZYSTKO
https://www.last.fm/pl/user/sardynex
setlist.fm/user/matt01
https://www.last.fm/pl/user/sardynex
setlist.fm/user/matt01
Re: Najlepszy basista - BITWA
Tony Levin - Doug Ferguson 1 - 0
Geezer Butler - Geddy Lee 1 - 0
Geezer Butler - Geddy Lee 1 - 0
-
Saimon1995
- -#Moderator
- Posty: 9659
- Rejestracja: wt cze 18, 2013 2:37 pm
- Skąd: Będzin
Re: Najlepszy basista - BITWA
WYNIKI:
Pojedynek o 3 miejsce:
Tony Levin - Doug Ferguson 9 - 1
FINAŁ:
Geezer Butler - Geddy Lee 4 - 7
Dzięki za wspólną zabawę.
Pojedynek o 3 miejsce:
Tony Levin - Doug Ferguson 9 - 1
FINAŁ:
Geezer Butler - Geddy Lee 4 - 7
Dzięki za wspólną zabawę.
-
Deleted User 2259
Re: Najlepszy basista - BITWA
FNM, Masz całą drabinkę najlepszych basistów, czy zgubiło się w odmętach netu? 
-
Saimon1995
- -#Moderator
- Posty: 9659
- Rejestracja: wt cze 18, 2013 2:37 pm
- Skąd: Będzin
Re: Najlepszy basista - BITWA
Mam, wrzucam:
Re: Najlepszy basista - BITWA
Moi ulubieni top 6
Prog rock
1. Chris Squire - dzięki gitarze Rickenbacker RM1999 osiągał bardzo melodyjne brzmienie i mógł grać leady, co też często czynił. Była to też jego ulubiona gitara. Wirtuoz na którym wzorowało się wielu basistów, np. Geddy Lee czy Steve Harris, że wspomnę tu wymienionych.
2. Greg Lake - lubił Fender Jazzy, jako że w ELP nie było etatowego gitarzysty (Lake czasami sięgał po szcześciostrunówkę, najczęściej akustyczną), musiał swoją grą nadać rockowej dynamiki na instrumencie strunowym sam, podwójnie ciężkie zadanie. Lubował się w ostinatach, jest styl można określić jako jazzowy, ale nie zamykał się w jednym pudełku.
Geddy Lee - uczeń Chrisa Squire'a. To z jego inspiracji sięgnął po Rickenbackera by osiągnąć podobne brzmienie, chociaż zaczynał od Fender Jazza. Styl grania podobny do Squiera przy czym Geddy w pewnym momencie zaczął używać dużo syntezatorów i efektów syntezatorowych, brzmienie basu pływało sobie w tym sosie, nadając kawałkom kosmiczny charakter.
Metal
4. Steve Harris - oczywiście Fender Precision. Wzorował się na muzykach progresywnych, jednak ujednolicił swój styl do tych swoich legendarnych już galopad. Nie gra kostką, dzięki czemu może płynniej ślizgać się po strunach. Ten człowiek to niebywały mistrz tego instumentu, nie dlatego, iż gra jakieś łamańce. Kawałek Back in the Village z najprostrzą z możliwych linią basową (przez prawie cały numer napieprzanie w jedną strunę), dzięki Harrisowi ma pazur. Zwłaszcza ten moment kiedy Bruce kończy pierwszy refren i zaraz ma wejść druga zwrotka. Stefek wiedział jak tę strunę obijać, by było tak dynamicznie. Pokażcie mi drugiego takiego basistę.
5. Blacky - grała na customach Liberatore, także Fender Precision, tutaj mam do napisania tyle : BRZMIENIE. W 1984 roku nie dało się już niczego oryginalnego wymyślić jeśli chodzi o samo granie na 4 strunowym basie. Za to można było popracować nad brzmieniem, mocny przester i bardzo grube struny. Wpiszcie w google blower bass. (swoją drogą Piggy robił na odwrót, bardzo cieńkie struny, na których dodatkowo grał riffy).
Joey DeMaio - Tutaj też mocny przester, ale cienkie struny i granie na basie jak na zwykłej gitarze. Joey wypracował dzięki temu swój własny styl i był w stanie grać na basie solówki brzmiące jak te gitarowe. Jego piccolo basy owiane są legendą.
Prog rock
1. Chris Squire - dzięki gitarze Rickenbacker RM1999 osiągał bardzo melodyjne brzmienie i mógł grać leady, co też często czynił. Była to też jego ulubiona gitara. Wirtuoz na którym wzorowało się wielu basistów, np. Geddy Lee czy Steve Harris, że wspomnę tu wymienionych.
2. Greg Lake - lubił Fender Jazzy, jako że w ELP nie było etatowego gitarzysty (Lake czasami sięgał po szcześciostrunówkę, najczęściej akustyczną), musiał swoją grą nadać rockowej dynamiki na instrumencie strunowym sam, podwójnie ciężkie zadanie. Lubował się w ostinatach, jest styl można określić jako jazzowy, ale nie zamykał się w jednym pudełku.
Geddy Lee - uczeń Chrisa Squire'a. To z jego inspiracji sięgnął po Rickenbackera by osiągnąć podobne brzmienie, chociaż zaczynał od Fender Jazza. Styl grania podobny do Squiera przy czym Geddy w pewnym momencie zaczął używać dużo syntezatorów i efektów syntezatorowych, brzmienie basu pływało sobie w tym sosie, nadając kawałkom kosmiczny charakter.
Metal
4. Steve Harris - oczywiście Fender Precision. Wzorował się na muzykach progresywnych, jednak ujednolicił swój styl do tych swoich legendarnych już galopad. Nie gra kostką, dzięki czemu może płynniej ślizgać się po strunach. Ten człowiek to niebywały mistrz tego instumentu, nie dlatego, iż gra jakieś łamańce. Kawałek Back in the Village z najprostrzą z możliwych linią basową (przez prawie cały numer napieprzanie w jedną strunę), dzięki Harrisowi ma pazur. Zwłaszcza ten moment kiedy Bruce kończy pierwszy refren i zaraz ma wejść druga zwrotka. Stefek wiedział jak tę strunę obijać, by było tak dynamicznie. Pokażcie mi drugiego takiego basistę.
5. Blacky - grała na customach Liberatore, także Fender Precision, tutaj mam do napisania tyle : BRZMIENIE. W 1984 roku nie dało się już niczego oryginalnego wymyślić jeśli chodzi o samo granie na 4 strunowym basie. Za to można było popracować nad brzmieniem, mocny przester i bardzo grube struny. Wpiszcie w google blower bass. (swoją drogą Piggy robił na odwrót, bardzo cieńkie struny, na których dodatkowo grał riffy).
Joey DeMaio - Tutaj też mocny przester, ale cienkie struny i granie na basie jak na zwykłej gitarze. Joey wypracował dzięki temu swój własny styl i był w stanie grać na basie solówki brzmiące jak te gitarowe. Jego piccolo basy owiane są legendą.