Ulubiony album Anthrax

[Adrian S.O.S.]

Jaki jest waszym zdaniem?

[Neon]

Among the Living

[Sadek]

Bardzo ciężki wybór między jedynką a dwójką. Może minimalnie Spreading the Disease. Za resztą dyskografii nie przepadam.

[Bon Dzosef]

Ciężki wybór, bo na każdym klasycznym albumie są petardy, jak i numery trochę słabsze. Podstawię na Spreading, bo jest tam mój ulubiony numer Anthraxu - Medusa.

[nugz]

Ciezko, ale ide w Disease.
Ale nadal w ostatnich latach najczesciej leci FOR ALL KINGS

[Schizoid]

Persistence of Time, chociaż ja tych płyt już całe lata nie słuchałem i nie spieszy mi się do zmieniania tego stanu rzeczy

[Mr. M]

Among the Living zdecydowanie. Zero słabych punktów, killer za killerem. Na drugim chyba Persistence of Time.

Musiałbym sobie odświeżyć debiut, którego lata nie słuchałem. Po paru podejściach taki gówniarski thrash mi wtedy nie podszedł, może teraz by się odmieniło.

[widman]

Spreading The Disease.

[Frank Drebin]

Trójka.

[octavian]

Moje ulubione to Spreading the Disease i Among the Living. Zaraz potem Persistence of Time i Stare of Euphoria.
Zaskakuje mnie ilość głosów na Fistful. To dobra płyta ale to jednak jeszcze nie do końca ten Anthrax który znamy z kolejnych płyt

[Cold]

Persistence of Time

[Saimon1995]

Zdecydowanie "Among the Living". 10/10. Każdy utwór petarda.

[Dreamdeath]

Spreading the Disease ale Fistful to też jeden z moich ulubionych Anthraxów. Tam jest ta metalowa dzikość której juz sie później na Anthraxach nie uświadczy. Wszystko co fajne na pierwszej płycie zostało zastąpione humorem i skocznością

[AncientMariner]

Among the Living

Pare lat temu dałbym pewnie na Spreading albo Persistence of Time ale po tym jak usłyszałem na żywo w warszawskiej Stodole cały Among the Living po prostu oszalałem na punkcie tej płyty

[DeJMIeN Wielki]

Spreading

[DeJMIeN Wielki]

Pare lat temu dałbym pewnie na Spreading albo Persistence of Time ale po tym jak usłyszałem na żywo w warszawskiej Stodole cały Among the Living po prostu oszalałem na punkcie tej płyty

To ja z kolei miałem ten koncert popsuty od samego początku gdy zobaczyłem, że za bebnami po raz kolejny Dette zamiast Charliego (mój ulubiony bębniarz thrashowy), który jeszcze tydzień czy dwa wcześniej grał z nimi na koncertach w UK. Oliwy do ognia jeszcze dolał brak A.I.R. i Medusy w secie, mimo że podobnie jak Charlie, były obecne na setach w UK.