.:: SanktuariuM ::.

No tak, można na przykład iść w komercję innego typu, tak jak zrobiła Sepultura na Chaos A.D.. Polecieli Panterą i złota płyta, dalej jeszcze bardziej w tym stylu i kolejna złota.

I wtedy też sepultura zaczęła stawać się zespołem nu metalowym, Andreas Kisser, ty draniu.

A nawet stała się zespołem new metalowym na Roots.
Ale co z tego? To świetna płyta. Chociaż oczywiście mogli nagrać kolejne Arise i przepaść.

Vorgel pisze: ↑pn mar 22, 2021 10:49 am A jakieś konkrety? Jakie propozycje odrzuciły te zespoły?

W starych Mystic Art znajdziesz wywiady z min Darkthrone, Satyricon czy Mayhem którzy opowiadali wprost że dostali w połowie lat dziewięćdziesiątych propozycje od Metal Blade i nie skorzystali

O to mogę zapytać Briana Slagela i będę miał bardziej wiarygodne źródło

erosinho pisze: ↑pn mar 22, 2021 1:12 pm A nawet stała się zespołem new metalowym na Roots.
Ale co z tego? To świetna płyta. Chociaż oczywiście mogli nagrać kolejne Arise i przepaść.

I może tak by było lepiej, Roots jest dla mnie asłuchalne. Ale to tylko moje gusta guściki

Mnie już odrzuca Chaos AD. Pamiętam, że jak się z tym albumem zetknąłem to nie używaliśmy jeszcze takiego terminu jak nu metal czy groove metal, mnie się to wydało strasznie monotonne. Max się cały czas drze na takim samym poziomie intensywności, riffy są intensywne, bardzo proste, zero przejść perkusji typowych dla thrashu, zero dynamiki, nudne strasznie.

Wytrącę się tylko - głównymi inspiracjami na Chaos A.D. były raczej składy hardcore punkowe oraz muzyka alternatywna (New Model Army, Killing Joke etc.). Pantera oczywiście też tam jest ale niespecjalnie na przedzie. To nie jest thrash metalowy album po prostu.

Chaos A.D. mógłby być albumem Nailbomb bardziej, też mam go za takie 6/10

Daveastate pisze: ↑pn mar 22, 2021 4:03 pm Chaos A.D. mógłby być albumem Nailbomb bardziej, też mam go za takie 6/10

Moim zdaniem tylko trochę - Chaos A.D. jest jednak trochę różna - bywa szybciej, wolniej, czasem są starania w kierunku budowy jakiegoś klimatu. Nailbomb to bardziej otwarcie punkowy materiał bez specjalnych dygresji.

Co by było złego w nagraniu kolejnego Arise? Do bardzo dobra płyta przecież.

widman pisze: ↑pn mar 22, 2021 6:48 pm Co by było złego w nagraniu kolejnego Arise? Do bardzo dobra płyta przecież.

Koncepcyjnie nic ale mam pewne podejrzenie, że kolejny thrashowy album mógłby po prostu być sporo gorszy bo zabrakłoby im pary i dobrych kompozycji. Zwłaszcza, że po nagraniu dwóch krążków na takim poziomie jak Beneath i Arise to ciężko do tego doskoczyć/przeskoczyć. Max i ekipa postanowili zrobić inaczej i udać się, że tak powiem, w bok.

Slayer grając to samo dociągnął w dobrej kondycji do momentu, kiedy zakończył działalność w ostatnich latach. Czym ryzykowałaby Sepultura?
Sepultura skończyła się na Chaos AD. Właśnie przez eksperymenty.

Slayer też miał skoki w bok - oni co prawda bardziej w temacie brzmienia choć i muzycznie (Diabolus In Musica). Sepultura najwidoczniej nie chciała dalej ciągnąć tematu thrashowego - zresztą często o tym mówili. Ich prawdziwy problem to rozłam czyli odejście Maxa bo na etapie Chaos/Roots radzili sobie - z punktu widzenia kapeli - mega dobrze.

Pantera wydała Vulgar i nagle się okazało, że to wielki hit bo dzieciaki tego chcą teraz słuchać. To był rok 1992, w 1993 Sepultura wydaje swój album, gdzie panuje ta sama filozofia. Chociaż album Pantery jest jednak momentami thrashowy, takie Fucking Hostile to czysty thrash.

Samo brzmienie i muzyka Chaos A.D. nie jest jednak specjalnie tożsame z Panterą. Tak naprawdę to brzmi jak któryś z hardcore'owych zespołów z Victory Records tylko z domieszką pewnej nuty alternatywnej.

Brzmienie nie, Pantera miała brzmienie jeszcze mocno napompowane triggerami, z podejściem zespołów thrashowych z końca lat 80. Sepultura brzmi inaczej, nowocześniej, z bardzo zagęszczonym brzmieniem, coś jak tzw metal alternatywny.

Jak mówiłem tam jest dużo odniesień do współczesnego i starego hardcore oraz do alternatywy której słuchali członkowie Sepultury. Z ich przeróżnych wypowiedzi wnioskuję, że to absolutnie świadome odejście od thrashu - pewnie byli tematem zmęczeni i wypompowani.

Takie info znalazłem na temat Kredek, nie wiem na ile to prawda, ale ziarnko prawdy w tym musi być, więc mamy chyba rekordzistów pod względem sprzedanych egzemplarzy jeśli chodzi o ten gatunek:

As of 2009, Cradle of Filth had sold about 800,000 albums in the United States and 4 million records worldwide.

Wniosek jest taki, że Kredek trzeba słuchać

Pomijając fakt że trawię nieliczne zespoły drugofalowego BMu a modern BMu to już totalnie na palcach jednej ręki z luzem bym wyliczył, nie wyobrażam sobie siebie słuchającego CoF. Tragedia dla mnie całokształtem ta kapela.