.:: SanktuariuM ::.

Invader pisze: ↑śr sie 05, 2020 10:31 pm Solowe Dereka też wymiatają, ale JR solo jest chyba jeszcze lepszy imo. W DT, JR nie ma ostatnio pomysłów i jego gra jest bardzo jałowa, chociaż na The Astonishing ograniczył swoje zapędy, i mieliśmy tylko 2 solówki na całym albumie.

Na rzecz godzin pitolenia na czystym klawiszu XD

Invader pisze: ↑śr sie 05, 2020 10:31 pm Solowe Dereka też wymiatają, ale JR solo jest chyba jeszcze lepszy imo. W DT, JR nie ma ostatnio pomysłów i jego gra jest bardzo jałowa, chociaż na The Astonishing ograniczył swoje zapędy, i mieliśmy tylko 2 solówki na całym albumie.

Zgoda. Listen Rudessa z 93 roku to majstersztyk. Czemu w Dt idzie w te symfoniczne klimaty - nie wiem. Jego klawisze są cieżkie i przytłaczają, a mogłyby być majestatyczne i klimatyczne jak te Moorea.

22. Manowar - The Triumph of Steel (1992)



No i mamy Królów Metalu. Epicki album, najlepszy moim zdaniem skład. Totalne zniszczenie. Wspominałem już, że lata 91-92 uważam za najlepsze w muzyce, oto przykład właśnie dlaczego. Album godny jak najbardziej polecenia dla każdego fana metalu, ale nie tylko. Gdzieś kiedyś czytałem, że to świetny zespół na siłownie lecz dla mnie zdecydowanie lepszy jest na imprezy, choć może niekoniecznie ten krążek.

Ulubione utwory: Achilles, Agony and Ecstasy in Eight Parts, The Power of Thy Sword

Ocena końcowa: 8.5/10 - bardzo dobry album


21. Liquid Tension Experiment - Liquid Tension Experiment (1998)



Doskonały album, kiedyś był o wiele wyżej, ale te krótsze utwory-przerywniki trochę mniej mi leżą, tak czy inaczej mus dla fanów prog metalu spod znaku DT czy KC. Bardzo różnorodne wydawnictwo, ani chwili nie nuży imo. Ostatni utwór to jedna wielka improwizacja, gdzie Tony Levin powiedział, że jeśli w ciągu 3 minut nic nie zaczną improwizować, to on wychodzi ze studia i idzie do domu, a dzieje się tam naprawdę sporo. Utwór ma prawie 30 minut i zawiera jedne z najlepszych partii poszczególnych muzyków, jakie kiedykolwiek słyszałem. Już nie muszę dodawać, że produkcja powala na glebę.

Ulubione utwory: Paradigm Shift, Freedom of Speech, Universal Mind, Three Minute Warning

Ocena końcowa: 8.66/10 - bardzo dobry album z plusem

Bardzo lubię pierwsze LTE - zwłaszcza Freedom of Speech, Universal Mind, Kindred Spirits.

Jakby zliczyć wszystkie albumy DT i gdzie grali muzycy DT to wyjdzie połowa listy Invadera

Prawnie zakazać DT i projektów związanych z DT jak polskiego reggae

DT już nagrali to co wartościowe więc można zakazać

A muzyków pod ścianę i wyroki za gwałt na metalu (i prog rocku)

Zdan pisze: ↑czw sie 06, 2020 5:06 pm A muzyków pod ścianę i wyroki za gwałt na metalu (i prog rocku)

No nie, tylko Jamesa

Sardi pisze: ↑czw sie 06, 2020 5:07 pm

Zdan pisze: ↑czw sie 06, 2020 5:06 pm A muzyków pod ścianę i wyroki za gwałt na metalu (i prog rocku)

No nie, tylko Jamesa

LaBrie to na gilotynę na jakimś stadionie i pokazywane w telewizji

Ja z LaBrie mam taki problem odwieczny że nie wiem czy on teraz gorzej śpiewa czy wygląda

geri92 pisze: ↑czw sie 06, 2020 5:11 pm Ja z LaBrie mam taki problem odwieczny że nie wiem czy on teraz gorzej śpiewa czy wygląda

śpiewa, widziałem go w lutym i trzyma się całkiem nieźle

taka zadbana ciocia po 50tce

Vorgel pisze: ↑czw sie 06, 2020 4:40 pm Jakby zliczyć wszystkie albumy DT i gdzie grali muzycy DT to wyjdzie połowa listy Invadera

Myślałem, że bez nich tylko Meta, "grandże" i Maiden

20. Rush - Moving Pictures (1981)



Coś mi się odwidziało i nie jest to już mój ulubiony krążek kanadayjskiego trio. Co nie zmienia faktu, że jak najbardziej zasługuje na wysoką pozycje. Absolutna klasyka. Rush poznałem przez kolegę taty, przyniósł kilka płyt do domu, i od razu spodobał mi się właśnie ten album. Przystępny, ale zarazem ambitny LP.

Ulubione utwory: The Camera Eye

Ocena końcowa: 8.71/10 - bardzo dobry album z plusem


19. Shawn Lane - Powers of Ten (1992)



Shawn Lane - shredder wszech czasów? być może, gra na prawie na wszystkich instrumentach. Jak ktos lub klimaty jazz/fusion/prog mieszane ze shreddem, to jest to album dla niego. Wielka szkoda, że ten wielki gitarzysta już nie żyje.

Ulubione utwory: Get You Back, Piano Concertino: Transformation of Themes, Rules of the Game, Gray Pianos Flying

Ocena końcowa: 8.72/10 - bardzo dobry album z plusem

A ile milionów płyt sprzedał ten cały Shawn Lane?

Raczej nie był to miliony, ale w środowisku gitarzystów jest baaaardzo ceniony Legenda niczym Jason Becker, tylko mniej znany.

Vorgel pisze: ↑pt sie 07, 2020 1:36 pm A ile milionów płyt sprzedał ten cały Shawn Lane?

A kogo to obchodzi?

Invader pisze: ↑pt sie 07, 2020 1:41 pm Raczej nie był to miliony, ale w środowisku gitarzystów jest baaaardzo ceniony Legenda niczym Jason Becker, tylko mniej znany.

Ale w środowisku perkusistów chyba już nie. Jak się nie potrafi to się zatrudnia pałkera, a nie wstawia automat perkusyjny. Co on jest Sister of Mercy ?

Szanuje za Triumf Stali, hail!

Ja wciąż czekam na Pink Floyd.