.:: SanktuariuM ::.

Gdyby do podobnego rankingu z tego ultimateclassicrock.com trafił taki "Seventh Son Of A Seventh Son" to jak myślicie co znalazłoby się na podium? "Can I Play With Madness" albo "The Evil That Men Do". Choć zdecydowanie wolałbym ten drugi numer rzecz jasna:)

Nigdy nie łapałem fenomenu "Can I..." ale cóż, gusta i guściki.

Nie wiem czy ktos pamieta ale dawniej w programie 2 polskiego radia po 21 byl wieczor plytowy i w nim prezentowano Powerslawe zaraz po premierze . Bylo to podzielone na 2 czesci z komentarzem prowadzacych , katowalem ja caly rok i twierdze ze brzmienie tego materialu wogole sie nie starzeje a perelek pokroju Powerslave zyczylbym sobie wiecej .

Przecież wiadomo, ze takie rankingi, czy recenzje płyt to subiektywna opinia danego recenzenta/dziennikarza. Dlatego nie ma co się dziwić, że ten numer jest "wysoko", a drugi "nisko".

To pewnie zależy jakie źródło ocenia. Jeśli bardzo komercyjne to pewnie wyłapuje największe hity, czyli przykładowo "Can I Play With Madness" z Seventh Sona, czy "2 Minutes To Midnight" z Powerslave i to je umieszcza wyżej w swoich rankingach. Natomiast jeśli dziennikarz/czasopismo zna się bardziej na muzyce metalowej, zwraca uwagę na inne detale niż przebojowość, czy częstotliwość puszczania utworu w radiu i ocenia więcej aspektów, czyli zmiany tempa, solówki, grę poszczególnych muzyków, a w układaniu świetnych złożonych kompozycji jak każdy wie, Ironi są świetni

Hubcio99 pisze:To pewnie zależy jakie źródło ocenia.

To w sumie nie ma znaczenia... każda recenzja, ranking, czy opinia jest po prostu subiektywnym spojrzeniem na dany materiał.

gumbyy pisze:

Hubcio99 pisze:To pewnie zależy jakie źródło ocenia.

To w sumie nie ma znaczenia... każda recenzja, ranking, czy opinia jest po prostu subiektywnym spojrzeniem na dany materiał.

Albo często też to co wytwórnia przygotuje, narzuci z góry dla danych magazynów, portali itd.
Nie raz spotkałem sie z recenzjami, w których ewidentnie było widać, że jeden czy drugi delikwent nawet płyty, którą opisują nie słuchali.

LukaSieka pisze:Albo często też to co wytwórnia przygotuje, narzuci z góry dla danych magazynów, portali itd.
Nie raz spotkałem sie z recenzjami, w których ewidentnie było widać, że jeden czy drugi delikwent nawet płyty, którą opisują nie słuchali.

A to wtedy nie jest recenzja, tylko artykuł sponsorowany żeby napisać recenzję np. płyty, trzeba ją przecież poznać, tak wynika z definicji słowa "recenzja".

No właśnie, ale to niekiedy niestety tylko definicja, teoria, a w praktyce ma sie to nieco inaczej.

LukaSieka pisze:No właśnie, ale to niekiedy niestety tylko definicja, teoria, a w praktyce ma sie to nieco inaczej.

Ja tam nie wiem... od nikogo nie jesteśmy zależni i piszemy o czym chcemy pisać. A z tego co znam ludzi z innych portali to sytuacja jest podobna. W sumie to nie wiem gdzie opisywana przez Ciebie sytuacja ma miejsce.

w gazetach typu Metal Hammer choćby, kilku portalach internetowych jak Rock Area....

Metal Hammer - ten polski, zawsze manipulowali...

wiadomo, że jak gazeta "podlega" pod wytwórnię, to przychylnym okiem patrzy na płyty swoich podopiecznych No ale jakoś nie wierzę, żeby ktoś "pisał" reckę nie przesłuchując nawet płyty...

gumbyy pisze:wiadomo, że jak gazeta "podlega" pod wytwórnię, to przychylnym okiem patrzy na płyty swoich podopiecznych No ale jakoś nie wierzę, żeby ktoś "pisał" reckę nie przesłuchując nawet płyty...

czyli mało widziałeś, czytałeś

Fakt, recenzji na innych portalach, czy w gazetach nie czytam. Dla mnie to jest niewyobrażalne, bo każdą płytę do recki słucham wiele razy. Znam kilka osób, które działają na różnych portalach i nie spotkałem się z takim podejściem jak Ty opisujesz.

Dla mnie największym "nieobecnym" (tzn. na zawsze pominiętym w koncertowaniu) z tego albumu jest The Duellists.

Na otarcie łez można sobie posłuchać np. http://www.youtube.com/watch?v=aHy20nZRTNE

M.

beaviso pisze: Na otarcie łez można sobie posłuchać np. http://www.youtube.com/watch?v=aHy20nZRTNE

O, kojarzę go. Miał świetny film o tym, jak osiągnąć podobne brzmienie do tego jakie było na Somewhere in Time. Facet odwala kawał dobrej roboty.

Jedna z najlepszych, jeśli nie najlepsza płyta Maiden. Tak się jakoś dzwinie składa, że słucham jej najczęściej ze wszystkich. Mnóstwo kapitalnych, ponadczasowych utworów. Aces, Dwie minuty, Powerslave, no i przede wszystkim Rymy o Marynarzu. Ten kawałek rozwala system. Wszędzie cudowna współpraca gitar, suche bębny w odróżnieniu od poprzednich płyt, co nie znaczy, że nie dają czadu. Bardzo dobry materiał i źródło wielu hitów, także koncertowych.

marian_Fe pisze:Jedna z najlepszych, jeśli nie najlepsza płyta Maiden. Tak się jakoś dzwinie składa, że słucham jej najczęściej ze wszystkich. Mnóstwo kapitalnych, ponadczasowych utworów. Aces, Dwie minuty, Powerslave, no i przede wszystkim Rymy o Marynarzu. Ten kawałek rozwala system. Wszędzie cudowna współpraca gitar, suche bębny w odróżnieniu od poprzednich płyt, co nie znaczy, że nie dają czadu. Bardzo dobry materiał i źródło wielu hitów, także koncertowych.

Tylko te kawałki ratują tę płytę . . .

Jak dla mnie , słabsza od POM , lepsza od TNOTB.

to ja jako całość wolę nawet TNOTB niż powerslave. Z tych nagranych z dickinsonem w latach 80tych, uważam ją za najsłabszą (wyłączając No prayera rzecz jasna). Co nie przeczy temu że to przezajebisty materiał