Sherinian jest dobry, mam jeszcze kilka których nie opchnąłem, Koreańskie Molecular czy Blood of the Snake. Studyjne znam wszystkie a koncertówki tej o której mówisz to nie słuchałem, dałem mu unfollow na fb, Rudessowi, Portnoyowi czy Pietruszce tak samo, tylko DT zostawiłem i Kevina, ale on tam nic od dawna nie wrzucał, ale zagrał gdzieś gościnnie ostatnio
O proszę:
https://www.youtube.com/watch?v=-XNs8nd1BsU
Słuchałem wczoraj Transatlantic (cenię 2 najbardziej) ale jedynka już mnie nuży, ta suita All of the Above zamula koprem i My New World też już tak nie kopie, a to były moje 2 ulubione z tej płyty. Teraz najbardziej mi się podobają utwory 2 i 3. Ten Cover Procol Harum taki se, choć praca Portnoya w tym utworze rozwala akurat. Dziś chyba posłucham Bridge. Ogólnie w rankingu top 50 będzie progres, ale jakiś starszy myślę, ten Transatlantic wyleciał, ale nie będę już więcej spoilerować. Transatlantic i LTE to są moje 2 ulubione projekty około Dreamowe, ale teraz oba straciły w moim rankingu, już nie mówiąc o DT (Ale pierwsze 6 płyt, dalej mega poziom) reszte sprzedałem, zostały mi tylko poszczególne boxy czy artbooki z nich.
Ja mam z trójką LTE problem, że dla mnie jest zbyt ''prog metalowa'' i jałowa, a z prog metalu to ja mogę posłuchać starego DT, niektórych Queensryche, Fates Warninig czy Symphony X i może jeszcze kilka kapel, za mało. To już z Black Metalu czy Heavy więcej zespołów lubię. Co innego prog rock, na tym się wychowałem. To mój ulubiony gatunek ale nie wszystkie kapele mi się podobają (King Crimson cenię 4-5 płyt tylko) takiego Jethro Tull nie słucham, już nie mówiąc o jakimś solowym Nealu Morsie, Spock's Beard czy Flower Kings, które mnie po prostu nudzą. Choć płyty Morse'a mam ze względu na Portnoya, ale oczywiście nie wszystkie, bo te chrześcijańskie zupełnie mnie nie interesuja.
Spora część tej dodatkowej płyty jest... jazzrockowa. 
Z kolei nawet samo to, co na pierwszej zrobili z "Błękitną rapsodią" powinno dać im artystyczną nieśmiertelność. Przedtem słyszałem ten kawałek już w kilku wersjach, włącznie z najwcześniejszymi, i ZAWSZE, tzn. aż do LTE 3, był dla mnie potwornym nudziarstwem, wręcz synonimem muzycznych flaków z olejem. A tu taki sztos! 
