.:: SanktuariuM ::.

Geri666 pisze: ↑pt kwie 01, 2022 1:57 pm

Jerzy Urban pisze: ↑pt kwie 01, 2022 1:26 pm Odnośnie Dickinsona - to oczywiste, że nie śpiewa jak wiele lat temu, niemniej wolę już jego naturalne możliwości, niż całe ścieżki nagrane na auto-tune, czy tak przeładowane elektroniką, iż w zasadzie jako wokalistę należałoby wpisać: studio nagrań

No ale to w ogóle nie o to chodzi. Nie śpiewa jak wiele lat temu i pewni zdaje sobie z tego sprawę. Tym bardziej powinni zejść na niższe tonacje, a nie próbować go "zarzynać" jak w refrenie DOFP. Jakoś na solowych potrafił.

pz pisze: ↑sob kwie 02, 2022 1:39 am A ja już dawno nie słuchałem. Na początku przesłuchałem kilka, może nawet kilkanaście razy + wybiórczo pojedyncze utwory. W przeciwieństwie do BoS, tutaj raczej słuchałem obu płyt na raz. Przy BoS częściej puszczałem sobie po jednej. Teraz w ogóle nie mam ochoty wracać, ani do albumu ani do pojedynczych utworów. Jak dla mnie album się nie broni. Dłużyzny (zwłaszcza na intro/outro) ciągną się coraz bardziej, a motywy, które na początku mi się bardzo podobały (jak w HoE) już tak nie porywają. Jeden z najsłabszych albumów Maiden dla mnie.

nurni pisze: ↑sob kwie 09, 2022 11:17 am Płyta jest dla mnie asłuchalna.
Od chwili premiery nie byłem w stanie wysłuchać jej w całości. Jestem z IM od dobrych 30 lat i do niedawna taką płytą było DoD, a teraz dołączyło to 'arcydzieło'. Już prędzej wracam do takiego VXI.
Dlaczego?
Poziom autoplagiatów osiągnął tutaj absolutnie nieakceptowalny dla mnie poziom - Harris przeszedł samego siebie mieląc w kółko te same patenty. Nie rozumiem zachwytów nad jego trzema 'utworami'. Tam gdzie był jakiś potencjał (taki The Parchment), szybko został sprowadzony do poziomu autokarykatury. Banalne refreny, banalne powtórzenia tych samych akordów.
Ciekawostka - mój syn (16 lat) wchodzi w świat Maiden i dla niego Senjutstu to pierwsza płyta - był nią zachwycony i nie rozumiał mojego zniechęcenia. Do czasu gdy zaczął poznawać wcześniejsze płyty. Przy takich TFF czy AMOLAD nagle zaczął się orientować, że za chwilę usłyszy coś co zna z Senjutsu.
Na szczęście dociera już do takich płyt jak SSOASS

Podsumowując - gniot (nigdy nie sądziłem, że napiszę coś takiego o płycie IM), na którym do posłuchania od biedy nadają się tytułowy (dosyć oryginalny) i TWOTW (znowu trochę banalny refren, ale jako całość dosyć świeże).

remi pisze: ↑sob kwie 09, 2022 11:42 am

nurni pisze: ↑sob kwie 09, 2022 11:17 am Płyta jest dla mnie asłuchalna.
Od chwili premiery nie byłem w stanie wysłuchać jej w całości. Jestem z IM od dobrych 30 lat i do niedawna taką płytą było DoD, a teraz dołączyło to 'arcydzieło'. Już prędzej wracam do takiego VXI.
Dlaczego?
Poziom autoplagiatów osiągnął tutaj absolutnie nieakceptowalny dla mnie poziom - Harris przeszedł samego siebie mieląc w kółko te same patenty. Nie rozumiem zachwytów nad jego trzema 'utworami'. Tam gdzie był jakiś potencjał (taki The Parchment), szybko został sprowadzony do poziomu autokarykatury. Banalne refreny, banalne powtórzenia tych samych akordów.
Ciekawostka - mój syn (16 lat) wchodzi w świat Maiden i dla niego Senjutstu to pierwsza płyta - był nią zachwycony i nie rozumiał mojego zniechęcenia. Do czasu gdy zaczął poznawać wcześniejsze płyty. Przy takich TFF czy AMOLAD nagle zaczął się orientować, że za chwilę usłyszy coś co zna z Senjutsu.
Na szczęście dociera już do takich płyt jak SSOASS

Podsumowując - gniot (nigdy nie sądziłem, że napiszę coś takiego o płycie IM), na którym do posłuchania od biedy nadają się tytułowy (dosyć oryginalny) i TWOTW (znowu trochę banalny refren, ale jako całość dosyć świeże).

Ciekawa opinia, ja dodam, że zdecydowanie częściej odpalam Senjutsu i wywołuje u mnie większe emocje niż SSOASS, ale co kto lubi.

gumbyy pisze: ↑sob kwie 09, 2022 12:59 pm

remi pisze: ↑sob kwie 09, 2022 11:42 am

nurni pisze: ↑sob kwie 09, 2022 11:17 am Płyta jest dla mnie asłuchalna.
Od chwili premiery nie byłem w stanie wysłuchać jej w całości. Jestem z IM od dobrych 30 lat i do niedawna taką płytą było DoD, a teraz dołączyło to 'arcydzieło'. Już prędzej wracam do takiego VXI.
Dlaczego?
Poziom autoplagiatów osiągnął tutaj absolutnie nieakceptowalny dla mnie poziom - Harris przeszedł samego siebie mieląc w kółko te same patenty. Nie rozumiem zachwytów nad jego trzema 'utworami'. Tam gdzie był jakiś potencjał (taki The Parchment), szybko został sprowadzony do poziomu autokarykatury. Banalne refreny, banalne powtórzenia tych samych akordów.
Ciekawostka - mój syn (16 lat) wchodzi w świat Maiden i dla niego Senjutstu to pierwsza płyta - był nią zachwycony i nie rozumiał mojego zniechęcenia. Do czasu gdy zaczął poznawać wcześniejsze płyty. Przy takich TFF czy AMOLAD nagle zaczął się orientować, że za chwilę usłyszy coś co zna z Senjutsu.
Na szczęście dociera już do takich płyt jak SSOASS

Podsumowując - gniot (nigdy nie sądziłem, że napiszę coś takiego o płycie IM), na którym do posłuchania od biedy nadają się tytułowy (dosyć oryginalny) i TWOTW (znowu trochę banalny refren, ale jako całość dosyć świeże).

Ciekawa opinia, ja dodam, że zdecydowanie częściej odpalam Senjutsu i wywołuje u mnie większe emocje niż SSOASS, ale co kto lubi.

A ja słucham "7 Syna" od jakichś 30+ lat i wciąż sprawia mi to ogrom przyjemności.

Takie numery jak piękny "Infinite Dreams", czadowe " The Evil That Men Do" i "Only the Good Die Young", czy prawdziwie epicki tytułowy to czysta rozkosz. Do "S" totalnie nie chce mi się wracać. Ale co kto lubi

pinio pisze: ↑sob kwie 09, 2022 1:15 pm Gupia sprawa, ale od sporego już czasu (2 - 3 lata) słucham z dużą przyjemnością - bo przecie po to chyba się w ogóle słucha muzyki - właściwie tylko płyt wydanych po roku 2000. Z oczywistą przewagą (w ostatnich kilku miesiącach) Senjutsu. Taki czas mnie naszedł i już.

gumbyy pisze: ↑sob kwie 09, 2022 1:20 pm

pinio pisze: ↑sob kwie 09, 2022 1:15 pm Gupia sprawa, ale od sporego już czasu (2 - 3 lata) słucham z dużą przyjemnością - bo przecie po to chyba się w ogóle słucha muzyki - właściwie tylko płyt wydanych po roku 2000. Z oczywistą przewagą (w ostatnich kilku miesiącach) Senjutsu. Taki czas mnie naszedł i już.

No ja trochę muzyki słucham pod kątem recenzji i nie zawsze to jest to, na co mam ochotę

A muzyki słucham bez podziału na lata i gatunki. Od wczesnych lat 80-tych (nieraz wpadają płyty wcześniejsze) do nowości z 2022.