.:: SanktuariuM ::.

Możesz zaczynać, będę aktualizować w pierwszym poście Twoje typy.

Top 50:

1 Black Sabbath - Heaven and Hell
2 Bruce Dickinson - Accident of Birth
3 Judas Priest - Painkiller
4 Turbo - Strażnik światła
5 Saxon - Lionheart
6 Queensrÿche - Empire
7 Helloween - Keeper of the Seven Keys
8 Iron Maiden - Somewhere in Time
9 Ария - Кровь за кровь
10 Savatage - Edge of Thorns
11 Magnum - On a Storyteller's Night
12 Accept - Blood of the Nations
13 Metallica - Ride the Lightning
14 TSO - Beethoven's Last Night
15. Rainbow - Rising
16. Scorpions - Blackout
17. Rage & Symphonic Orchestra Prague - Lingua Mortis
18. King Diamond - Abigail
19. Gary Moore - After The War
20. Virgin Steele - Invictus
21. Dream Theater - Images and Words
22. Iced Earth - Something Wicked This Way Comes
23. Whitesnake - 1987
24. Sortilège - Larmes de héros
25. Tierra Santa - Legendario
26. Gamma Ray - Land of the Free
27. Praying Mantis - Time Tells No Lies
28. Marillion - Script for a Jester's Tear
29. Avantasia - The Metal Opera
30. Deep Purple - Machine Head
31. Angel Witch - Angel Witch
32. Atlantean Kodex - The White Goddess
33. Dio - The Last In Line
34. Hetman - Skazaniec
35. Riot - Thunder Steel
36. Led Zeppelin - Led Zeppelin
37. Bon Jovi - Slippery When Wet
38. Aerosmith - Permanent Vacations
39. Europe - Prisoners in Paradise
40. Slayer - Seasons in the Abyss
41. House of Lords - World Upside Down
42. Rush - Counterparts
43. Manowar - Hail to England
44. Fatum - Mania szybkości
45. Uriah Heep - Look at Yourself
46. Miecz Wikinga - Grona gniewu
47. Candlemass - Chapter VI
48. Fates Warning - The Spectre Within
49. Stormwitch - Stronger Than Heaven
50. Night Mistress - The Back of Beyond

HM:

Queen - Live Killers
Scorpions - Tokyo Tapes
Thin Lizzy - Live and Dangerous
Accept - Staying a Life
Ария - В поисках новой жертвы…
Deep Purple - Made In Japan
Judas Priest - Epitaph
Turbo - In the Court of the Lizard
Rainbow - Live in Germany 1976
Iron Maiden - Live After Death

No proszę, nawet Krusejder się zdecydował. Połowa to będą płyty Accept a druga połowa Saxon

Vorgel pisze: ↑czw maja 30, 2019 12:02 pm No proszę, nawet Krusejder się zdecydował. Połowa to będą płyty Accept a druga połowa Saxon

Mówię Ci, że nie

Widziałem kiedyś jego listę. Nie pamiętam już gdzie. Było tam sporo klasycznych płyt metalowych. Nie pamiętam za to czy był Andrea Bocelli.

Krusejder przesłał mi swoją listę na pm, ale już usunąłem. Nie chcę sobie smaka psuć, kilka pozycji zapamiętałem, ale zapowiada się niezła imba.

Spodziewam się fajnych i różnorodnych pozycji.

Jak wyzej.

Zacznijmy od "podprogowej" dychy. Będą to wyłącznie koncertówki. Trzymam się zasady: jeden zespół - jedna koncertówka. Kryteria wyboru łączone: co te płyty znaczą dla mnie i jak je oceniam na tle muzyki hard rockowej.

10 Queen - Live Killers
Najbardziej lubię QUEEN z drugiej połowy lat 70-tych. Wersje piosenek są odrobinę drapieżniejsze i bardziej surowe niż na wypieszczonych albumach studyjnych. No i nie ma tu zapychaczy, obecnych na mój gust nawet na najlepszych płytach w dorobku grupy. Z klasyków powstałych do 1979 r. najbardziej brakuje Somebody To Love. Koncert mógłby być jeszcze lepszy, jakby powstał przed płytą Jazz z 1978 r., która jest już dla mnie zbyt eklektyczna.

9 Scorpions - Tokyo Tapes
Zaś ta płyta wyszła w optymalnym momencie z punktu widzenia historii grupy, podsumowując okres gry Ulryka Rotha i lata 70-te. Następny krążek studyjny - Lovedrive - to już inna para kaloszy.

Nie słyszałem nigdy na temat tej płyty, by była tak zrobiona w studiu jak Unleashed in the East JP czy Live and Dangerous TL. Czy faktycznie jest bardziej "live" od wyżej wymienionych? Nie wykluczam.

Płyta byłaby wyżej w rankingach koncertówek gdyby nie dwie rzeczy. Po pierwsze: wolę studyjne krążki Scorpionów od wczesnych dokonań koncertowych. Jakoś - dla mnie - u nich wówczas nie rosło napięcie w trakcie show. Czy też utwory, którymi kończyli TT nie należą do moich ulubionych w dorobku grupy. Druga rzecz: trochę to krótkie. Postrzegam TT jako koncert <80 min, chociaż obecnie dostępna wersja (pewnie z dobre 15 lat ...) jest minimalnie dłuższa i chyba obejmuje już pełny sety.

8 Thin Lizzy - Live and Dangerous
Wszyscy wiedzą, że to taka koncertówka z przymrużeniem oka No ale słucha się tego świetnie. Podobnie jak w przypadku Queen, jest więcej wpierdolu niż na studyjniakach. Również utwory wolniejsze wypadają bardziej przekonywająco niż TL w studiu. Równie bardzo lubię bootlegi z kolejnej trasy, po Black Rose, bo gra na nich pan Gary Moore.

7 Accept - Staying a Life
Absolutny klasyk, jeśli chodzi o metal lat 80-tych, dobrze że wydany w pełnej, dwupłytowej edycji. Wyszedł w 1990 r. kiedy to AccepT ... praktycznie nie było. Nie spowodował też powrotu Udo do zespołu. Gdyby mieli lepszy marketing, myślę że mieliby jeszcze większe dokonania i pozycję finansową. Parafrazując Jana Kochanowskiego najwyraźniej Niemiec "i przed szkodą, i po szkodzie głupi".

6 Ария - В поисках новой жертвы…
Jestem fanem Arii od ok. 2001 r., jakoś to się zbiegło z wydaniem płyty Chimera. Z rozmów ze znajomymi zorientowanymi w rosyjskim rynku wynikało, że Aria znacząco odbiła się wtedy, także finansowo. Ciśnienia nie wytrzymał wokalista Kipiełow, który uznał, że większą kasę zarobi bez dzielenia się z kompozytorami i postanowił założyć własny band. Mieli jeszcze zrobić pożegnalną trasę koncertową w 2003 r. To były jeszcze czasy przed Anschlussem do Euroburdelu. Przejazd do Rosji, do Królewca był wówczas relatywnie tani i nie łączył się z zakupem drogiej wizy. Do dziś pamiętam swój wkurw, jak po paru tygodniach zobaczyłem, że właśnie zagrali w Prusach (za rzadko odwiedzałem ich www - moja wyłączna wina).

Szansa na zobaczenie klasycznego składu zdaje się, że bezpowrotnie uciekła ((( Wprawdzie co parę lat grywają pojedyńcze sztuki w Moskwie czy Piterze, ale aż takiego ciśnienia na wyjazd nie miewam.

5 Deep Purple - Made In Japan
Myślę, że najbardziej "klasyczna" koncertówka wszechczasów! Na niej się człowiek muzycznie wychował, najprzód z kasety słuchawszy! To był najlepszy moment, by uchwycić Purpli w reperuarze z płyt In Rock, Fireball i Machine Head.

4 Judas Priest - Epitaph
Poprzednie koncertówki JP są dla mnie za krótkie i niepełne. A tu mam zespół taki, jaki dobrze znamy, jaki widziałem w tym samym secie (i to dwakroć) w Katowicach. Najczęściej do niej wracam. To jeden z częściej oglądanych muzycznych BR jakie mam.

3 Turbo - In the Court of the Lizard
Byłem na niejednym lepszym koncercie Turbo. No ale to właśnie ten wyszedł jako oficjalna koncertówka. Na koszmarnie spierdolonym (pardon my French) DVD o pikselozie niewyobrażalnej względem jakości nagrań i użytego sprzętu od czasu do czasu mnie też widać w tłumie pod sceną. No i dlatego tak lubię ten materiał ))

2 Rainbow - Live in Germany 1976
Połączenie soczystego hard rocka z baśniowym klimatem cudownie kreowanym przez Ronniego Jamesa Dio. Jest też Stargazer, pominięty na koncertówce On Stage i chyba także na koncertówce z 1977. Jak dla mnie to najlepszy live na CD z moim ulubionym wokalistą. All hail Dio \m/

1 Iron Maiden - Live After Death
Ten wybór chyba nie wymaga wielu wyjaśnień. LAD to podsumowanie wczesnych i troszkę późniejszych lat Iron Maiden, najbardziej kultowa koncertówka w metalu połowy lat 80-tych. Mam wręcz wrażenie, że dawała o koncertach Ironów ciut lepsze wrażenie, niż były one w rzeczywistości, z uwagi na dorzucone bonusy dostępne na drugim LP. Tymczasem Maiden AD 1985 aż tak długich koncertów nie grał ...

Przez długie lata dostępna była wersja jednokompaktowa, z krótkim Running Free. Nie słucham jej, odkąd mam dostęp, w tej samej jakości, do wersji pełniejszej.

krusejder pisze: ↑czw maja 30, 2019 1:48 pm Koncert mógłby być jeszcze lepszy, jakby powstał przed płytą Jazz z 1978 r., która jest już dla mnie zbyt eklektyczna.

set Jazzowy https://www.setlist.fm/stats/albums/que ... r=43d7ef27
set wcześniejszy z 1977 https://www.setlist.fm/stats/albums/que ... r=43d7ef1f

Bicycle Race
Dreamer's Ball
Fat Bottomed Girls
Fun It
If You Can't Beat Them
Let Me Entertain You

vs

Good Old-Fashioned Lover Boy
Liar
My Melancholy Blues
Stone Cold Crazy
The Millionaire Waltz
The Prophet's Song
White Man

Wolę numery, które wypadły z seta w 1978 r.

Mowa o płycie, nie o secie. Jazz to najlepszy album Queen mimo, że oczywiście niepozbawiony wpadek jak każdy ich album.

Vorgel pisze: ↑czw maja 30, 2019 4:04 pm Mowa o płycie, nie o secie. Jazz to najlepszy album Queen mimo, że oczywiście niepozbawiony wpadek jak każdy ich album.

które piosenki z Jazz są szczególnie dobre i dlaczego?

Mustapha (arabski heavy metal), Fat Bottomed Girls (fajny hard rock), Bicycle Race (dość dużo się tam dzieje jak na 3 minuty), Don't Stop Me Now (rock and roll oparty w dużej mierze na klawiszach), Let Me Entertain You (po prostu dobry), tyle ile mi przyszło do głowy w minutę.

No to chyba nie cenisz za bardzo Queen skoro tak niewiele wystarczy by uznać że Jazz to najlepsza płyta tego zespołu

Nie jestem ich fanem, uważam że są przeceniani. To że Fredek miał super wokal niczego tu nie zmienia. Lubię płytę Jazz bo jest z jednej strony różnorodna, a z drugiej nie mieli ciśnienia na kolejne Bohemian Rhapsody czy We are the Champions stąd więcej tu luzu i zabawy.

krótko pisząc, Jazz to płyta Queen dla fanów Alice'a Coopera

Przede wszystkim The Beatles. Queen próbowali być Beatlesami lat 70.

Swego czasu Lizard nie opuszczał mojego odtwarzacza przez parę tygodni. Zapowiada się fajnie, będę z chęcią obserwować

Zasady są proste:
1) jeden zespół - jeden tytuł
2) gramy tylko hard, prog, heavy, power, speed, thrash itp.
Dlatego "zwykłego" rocka w stylu Dire Straits, Bryana Adamsa, Republiki czy Kultu na liście nie umieszczam. Tym bardziej nie będzie drugoligowych tenorków w stylu p. Andrzeja Bocelliego, przy całej sympatii do niego.

50 Night Mistress - The Back of Beyond
Powiedziałem sobie, że coś tego zespołu na listę trafić musi. Mój pierwszy koncert Mistressów miał miejsce parę miesięcy po premierze tego LP. NM supportowało Ceti i było ... wyraźnie lepsze. Chłopakom chciało się grać i mieli z tego radość, inaczej niż odrobinę zblazowane gwiazdy z dawnych lat. City of Stone, Children of Fire, Escape to trzy najjaśniejsze gwiazdy na tej płycie, które obroniłyby się na dowolnym krążku powermetalowym.

49 Stormwitch - Stronger Than Heaven
Pierwsze cztery płyty Stormwitch są bardzo dobre. Zespół z czasem łagodził brzmienie. Jak dla mnie optymalny wynik został osiągnięty na STH z 1986 r. Ale jeśli chcecie tylko zapoznać się z twórczościa Niemców, sięgnijcie po przekrojową płytę "Priest of Evil", bardzo uczciwy best of. Tak czy owak, warto tę muzę poznać!

48 Fates Warning - The Spectre Within
FW ma dwa oblicza. Pierwsze jest bliższe Iron Maiden czy Queensryche, drugie - Dream Theater. Wolę to bardziej heavymetalowe, szanując progresywne. I chyba dlatego wybieram Spectre Within a nie Awaken the Guardian. Ale - dla szufladkofilów - Fates Warning to w jeszcze większym stopniu amerykański metal spod znaku Metal Blade. I tego się trzymajmy!

47 Candlemass - Chapter VI
Poznałem tę płytę niewiele czasu po jej wydaniu. Na tle ery Messiah Marcolina dostaliśmy płytę mniej doomową, za to bardziej w stylu epic / heavy. Ta płyta jest bliżej Sabbathów z czasów Dehumanizera i nagrań z Tonym Martinem niż własnej, wczesnej twórczości. Mnie to niezwykle pasuje.
Wyróżniłbym tu szczególnie pierwsze trzy numery, a więc The Dying Illusion 5:52, Julie Laughs No More 4:23 i Where the Runes Still Speak 8:42
Szkoda, że skład z Vikströmem więcej rzeczy nie wydał ...

46 Miecz Wikinga - Grona gniewu
Być może najlepsze demo w polskim metalu. Z wiadomych przyczyn nie zrobili kariery, ani krajowej ani - tym bardziej - zagranicznej. A mogła być, pomimo absurdalnej nazwy, lepsza wersja KATa, bez tych obciachowych tekstów ....

45 Uriah Heep - Look at Yourself
Samo "July Morning" wystarczy, by dać Uriaszom miejsce na tej liście! Ale i reszta tej płyty jest bardzo dobra i równa, łącząc hammondy Hensley'a z solidną grą gitarową Micka Boxa i oryginalnym głosem Davida Byrona. Zawsze uważałem, że UH jest niedoceniane. W ostatnich latach mniej słuchałem ich płyt i może dlatego znaleźli się tak nisko, zgodnie ze wskazaną samospełniającą się przepowiednią?

Naprawdę przez te wszystkie lata słuchania muzyki, w liście pod tytułem top 50 dajesz takie rzeczy jak Miecz Wikinga i Night Mistress? Czekam teraz na Scream Maker. Ten album Candlemass jest słaby, ale w otoczeniu takich gigantów jak Nocny Kochanek to nie straszy za bardzo.