Czy od 2006 r. Iron Maiden obrało inną stylistykę muzyczną?

[Schizoid]

Dłużyzny zaczęły się na Powerslave, a konkretnie w Marynarzu, gdzie nie ma najmniejszego sensu, żeby ta środkowa część trwała tyle, ile trwa. Potem przyszła szybka powtórka na Seventh Son, choć tam mi to akurat nie przeszkadza.

[Timothy Dalton]

Tylko, że po pierwsze primo mamy tu do czynienia z jednym utworem na płycie, a po drugie primo (ultimo) wydłużony środek w ROTAM czy SSOASS to jest kompletnie inna liga względem dłużyzn w utworach z XXI wieku. Tam jest to tylko środek stylistyczny, wg.mnie udany bo te kawalkady solówek w obu utworach nie robiłyby takiego wrażenia bez tego środka. W Marinerze dodatkowo służy do recytacji tekstu. Na ostatnich płytach mamy chamskie intra, identyczne outra, powtarzanie tych samych linii melodycznych, refrenów. Weźmy nawet Brave New World. Utwór Dream of Mirrors. Pierwsze 5 minut tego utworu to jakaś padaka. Kiedyś bardzo lubiłem ten utwór, ale dziś nie mogę go słuchać. Nie jest jakiś bardzo zły, ale tam się kompletnie nic nie dzieje. To i tak jest pikuś przy tym co oni robili potem. Także, nie porównywałbym tego.

[Schizoid]

Ale rozciągnięte intra to też jest środek stylistyczny. To, że bywają autoplagiatami, to osobna kwestia.

W Marinerze poza recytacją tekstu jest także plumkanie bez wokalu, gdzie jedynym urozmaiceniem jest skrzypienie drewna. Niestety to była wczesna oznaka tego, że Harris starał się czerpać z wolniejszych fragmentów progresywnych kolosów Rush i innych, tylko po prostu nie potrafił odpowiednio adaptować tych rozwiązań na grunt Iron Maiden. To jest coś, nad czym nigdy się nie zreflektował i co potem zaczęło stanowić jeszcze większy problem.

[Timothy Dalton]

Dla mnie Rime of the Ancient Mariner to utwór w którym Harris mówi do słuchaczy "słuchajcie to, że jak byłem młody słuchałem tych wszystkich Genesisów, Emersonów czy innych Rushów" dało jakiś dobry efekt". Myślę, że większość fanów Iron Maiden nigdy nie słuchała tych zespołów i dziwiło ich w tamtych czasach, że ich muzyczny idol stawia te zespoły wyżej niż chociażby Black Sabbath. W latach 80 te jego progresywne upodobania dały wymierne efekty : Mariner, Alexander, 7th Son, wcześniej w nieco mniejszym stopniu To Tame a Land. Potem był jeszcze Sign of the Cross. Wszystkie te utwory łączy to, że są jednostkowe na albumie i są niesamowicie dopracowane. Można się spierać czy Rime i Seventh Son nie trwają tak z półtorej minuty za długo. Dla mnie jeśli już większym problemem w ROTAM jest to, że nie kończy się on wraz z solówkami. Tylko, że według mnie to jednak detale porównując z ta całą obrzydliwą wręcz, a mówiąc prosto gównianą gigantomanią z ostatnich płyt. Pamiętam jak wychodził AMOLAD to myślałem, że ktoś tych ludzi podmienił w studio. Tam jest jakiś wyścig na to by było jak najdłużej. Najbardziej oczywisty przykład to BTTTS gdzie jest pomysłu na 4 minuty, a samego powtarzania (wyjątkowego beznadziejnego ) refrenu Dickinsona jest chyba 1,5 minuty. Dwa ostatnie utwory na TFF, dokładnie taka sama sytuacja. Tak można wymieniać i wymieniać.

[Zajzajer]

Harris jest za malutki by być drugim Rush czy Genesis

[Timothy Dalton]

Harris jest za malutki by być drugim Rush czy Genesis

Akurat uważam go za dużo lepszego muzyka niż kogokolwiek z tych dwóch zespołów. W latach 80, bo teraz to on nie jest muzykiem tylko operatorem generatora melodyjek.

[Schizoid]

Nie no, nie rób sobie żartów xD

[gumbyy]

Nie no, nie rób sobie żartów xD

Ktoś tu definitywnie źle wszedł w nowy dzień

[Timothy Dalton]

Nie lubię Rush za bardzo. Jak i całego rocka progresywnego. Oczywiście pod względem technicznym goście z Rush sobie wycierają buty muzykami Iron Maiden, ale na pewno nie pod względem kompozytorskim . W latach 80 Harris i Adriano to byli naprawdę świetni kompozytorzy, robili rzeczy w tym gatunku wybitne, teraz to inna kwestia. Co do Genesis, dla mnie twórczość tego zespołu z lat 70 jest niesłuchalna, może z wyjątkiem DWTMK, który faktycznie ma ciekawe aranżacje. Z 80 nawet spoko. Taki przykład, kawałek Watcher of the Skies, plumkanie. Nie wiem co w tym było fajnego jak już świat poznał Black Sabbath i Hendrixa. Dla kogo była ta muzyka?

[Geri666]

Harris jest za malutki by być drugim Rush czy Genesis

nom Harris nigdy nie nagrał takiego hitu dla gospodyń wiejskich jak "Jesus he knows me" albo "I Cant dance". Cienki w uszach ten nasz Arry.

[Schizoid]

Nie lubię Rush za bardzo. Jak i całego rocka progresywnego. Oczywiście pod względem technicznym goście z Rush sobie wycierają buty muzykami Iron Maiden, ale na pewno nie pod względem kompozytorskim .

Średnio mnie interesuje, czy lubisz dany zespół/gatunek czy nie, ale te tezy są po prostu niezwykle osobliwe

Rush w utworach trwających po 5 minut potrafili zastosować ciekawsze, mniej sztampowe rozwiązania aranżacyjne niż Iron Maiden w utworach po 15 minut. Rush też - w przeciwieństwie do Iron Maiden - przechodziło przemiany stylistyczne i tym samym masz w ich dyskografii jednocześnie rzeczy kolosalnego 2112 i hiciarskiego Distant Early Warning. Ogólnie żeby porywać się na takie wolty, przechodzić z bardzo jawnego hard rocka do brzmienia bliższego new romantic, zahaczać przy tym o reggae, to trzeba mieć nie tylko odwagę, ale i zdolności kompozytorskie. Dla porównania, niespotykanym zjawiskiem dla Iron Maiden było nagranie utworu akustycznego na Dance of Death A już nie stricte muzycznie: Harris jest wyraźnie słabszym tekściarzem od Pearta.

Nie wiem co w tym było fajnego jak już świat poznał Black Sabbath i Hendrixa. Dla kogo była ta muzyka?

Nie rozumiem, dlaczego istnienie zupełnie odrębnej niszy muzycznej miałoby mieć jakikolwiek wpływ na istnienie innej niszy.

[Timothy Dalton]

Muzyka to kwestia subiektywna. Kiedyś mi kolega puścił Farewell to Kings i o mało nie przysnąłem. Z jakichś jednak powodów to Iron Maiden jest w miejscu w którym jest, a Rush w zupełnie innym. Iron Maiden też ma takie wolty jakie opisałeś. Z jednej strony Hallowed Be thy Name czy Rime of the Ancient Mariner, z drugiej Can I Play with Madness i Wasted Years. Tekstowo chyba się zgodzę. Nudzi mnie ta brytyjska gigantomania Harrisa, kiedyś mi się to bardzo podobało, ale już przestało. Odkąd poznałem Thin Lizzy i wgłębiłem się w Uriah Heep to wiem na czym polegają naprawdę dobre, osobiste teksty.

[Schizoid]

Oczywiście, że jest subiektywna, dlatego jak mówię - twoje osobiste preferencje leżą poza obszarem mojego zainteresowania w tym temacie.

Iron Maiden też ma takie wolty jakie opisałeś. Z jednej strony Hallowed Be thy Name czy Rime of the Ancient Mariner, z drugiej Can I Play with Madness i Wasted Years.

Mam wrażenie, że jednak trochę nie czaisz skali w tym przypadku

Z jakichś jednak powodów to Iron Maiden jest w miejscu w którym jest, a Rush w zupełnie innym.

No jakbym czytał Ralfa Nie pisz takich farmazonów, bo nikt tych wypowiedzi nie będzie brał na poważnie

[gumbyy]

Iron Maiden też ma takie wolty jakie opisałeś. Z jednej strony Hallowed Be thy Name czy Rime of the Ancient Mariner, z drugiej Can I Play with Madness i Wasted Years.

Nie no... daj spokój. To już jest mało poważne.

[Sardi]

Z jakichś jednak powodów to Iron Maiden jest w miejscu w którym jest, a Rush w zupełnie innym.

to znaczy, w jakim?

[Timothy Dalton]

No takim, że Iron Maiden gra na Narodowym, a Rush by w Polsce zagrał może w Spodku.

[johnny_o]

Ralf i Vorgel w jednym

[gumbyy]

Z jakichś jednak powodów to Iron Maiden jest w miejscu w którym jest, a Rush w zupełnie innym.

to znaczy, w jakim?

No w innym niż IM.

[Sardi]

No takim, że Iron Maiden gra na Narodowym, a Rush by w Polsce zagrał może w Spodku.

w POLSCE. W Stanach i Kanadzie Rush jest większe.

[Geri666]

No takim, że Iron Maiden gra na Narodowym, a Rush by w Polsce zagrał może w Spodku.

w POLSCE. W Stanach i Kanadzie Rush jest większe.

dokładnie. I przy pojebanych cenach wyprzedaje się jak ciepłe bułeczki.