Death

[blackcocker]

Oczywiście, po prostu na początku pomyślałem, że to taka dopieszczona koncertóweczka

[Emilio]

Kupiłem ostatnio wszystkie płyty Death w wersji remastered i powtórzyłem sobie przygodę z tym wspaniałym zespołem. Moje oceny plasują się tak:

Scream Bloody Gore - 7/10
Leprosy - 8/10
Spiritual Healing - 7/10
Human - 9/10
Individual Thought Patterns - 9/10
Symbolic - 10/10
The Sound Of Perseverance - 10/10

Ogólnie jak widać, wolę progresywną część twórczości zespołu, ale na swój sposób lubię wszystkie płyty i wracam co jakiś czas do każdej z nich. Co do samych remasterów, to denerwujące jest to, że na siłę robią z tego podwójne CD... Gdyby jeszcze te dodatki na drugim CD były ciekawe... ale po kiego wuja mi ten sam album bez basu czy z odsłuchu studyjnego? Podnosi to jedynie cenę wydawnictwa. Tylko do Individual Thought Patterns dodano na drugim CD koncerówkę co jest jeszcze OK

[blackcocker]

Racja, te bonusy są bezsensowne, a płyty dosyć drogie jak na CD, ale warto. Myślę, że z każdą oceną mogę się zgodzić z czystym sumieniem. No może zamieniałbym notami Symbolic i Individual

[Emilio]

Racja, te bonusy są bezsensowne, a płyty dosyć drogie jak na CD, ale warto. Myślę, że z każdą oceną mogę się zgodzić z czystym sumieniem. No może zamieniałbym notami Symbolic i Individual

Początkowo chciałem dać 10 każdej płycie począwszy od Human, ale stwierdziłem, że jednak trochę to zróżnicuję te oceny Choć pod względem solówek Individual to IMHO najlepsza płyta w całej dyskografii, być może faktycznie zasługuje na maxa...

[Geri666]

Ja ostatnio coraz bardziej doceniam Spiritual i Leprosy. Do Human nadal się nie mogę jakoś przekonać

[Schizoid]

Początkowo chciałem dać 10 każdej płycie począwszy od Human, ale stwierdziłem, że jednak trochę to zróżnicuję te oceny Choć pod względem solówek Individual to IMHO najlepsza płyta w całej dyskografii, być może faktycznie zasługuje na maxa...

LaRoque się postarał i to słychać. Dla mnie najlepsza płyta Death, bardzo dobrze zbalansowana pomiędzy ambicjami i mięsem.

Co do reedycji, to w wersji 2CD mam wyłącznie Sound. Individual i Leprosy ściągałem z Ameryki Południowej po kilkanaście złotych - śmieszne ceny, a do tego uniknąłem tych bezsensownych bonusów. Kiedyś trzeba będzie dokupić pozostałe.

[Bon Dzosef]

U mnie z Death najlepsza jest ta, którą przesłuchałem jako ostatnią. Wszystko siada niesamowicie.

[Geri666]

U mnie z Death najlepsza jest ta, którą przesłuchałem jako ostatnią. Wszystko siada niesamowicie.

czyli która?

[nugz]

nie umiem wybrac.
ale na pewno NIE Symbolic i SoP.
debiut gniecie, Leprosy niszczy, Spiritual dewastuje, HUMAN taranuje, ITP rozjezdza - NIE WIEM

[Bon Dzosef]

U mnie z Death najlepsza jest ta, którą przesłuchałem jako ostatnią. Wszystko siada niesamowicie.

czyli która?

To zalezy, której akurat słuchałem Jak przesłucham Symbolic, to najlepsza jest Symbolic. Jak potem przesłucham Sound, to najlepsza jest Sound.

[Deleted User 5490]

Ja najbardziej lubię okres od Spiritual Healing do Symbolic. Na wszystkich czterech grają wyśmienici gitarzyści.

[nugz]

Hubert Wiecek w ostatnim czasie przemielil sporo materialu DEATH ze swoim mlodym padawanem
polecam jego kanal na YT - kapitalne granie i dobra beka

[Deleted User 5490]

Tak. Świetny gość.

[erosinho]

Dzisiaj mija 20 lat od śmierci Chucka...

https://www.revolvermag.com/music/20-ye ... and-legacy

[AncientMariner]

Wierzyc sie nie chce że to juz tyle lat. Pamiętam jak dziś kiedy kupiłem jeden z moich pierwszych numerów miesięcznika Metal Hammera w kiosku Ruchu w którym w newsach pisali o śmierci Chucka

[LukaSieka]

Akurat info o śmierci Chucka dowiedziałem się od znajomych, ale Metal Hammery tez kupowałem w którym było o śmierci Schuldinera. W jednym ,tak jak pisze kolega wyżej, było o jego śmierci i chorobie, a w którymś z kolejnych było kilka stron poświęconych Chuckowi i kapelach, w których się udzielał. Niestety tylko było o Death i Control Denied, bo reszty i tak według redakcji Metal Hammera nikt nie znał .
W styczniu 2002 roku byłem na Kreator, Sodom i Destruction w warszawskiej Proximie gdzie Petrozza przez 2-3 minuty opowiadał o przyjaźni jaka go łączyła od kilkunastu lat z Chuckiem oraz o jego wielkim wkładzie w muzykę metalową.
Co ciekawe, ale i też co było do przewidzenia, za życia o Schuldinerze wypowiadano się w różny sposób. Często nawet negatywnym. Zwłaszcza chodzi o to jak trudnym był gościem do współpracy, bo ciągle miał jakieś chimery i często się obrażał.
Po śmierci ludzie mówili o nim co najmniej dobrze .

[widman]

Po o zmarłych to dobrze albo wcale. Podobno

[nugz]

https://www.youtube.com/watch?v=iQiv3TY_XOE

[Cold]

Chuck faktycznie przy współpracy był wymagający i apodyktyczny. Żonglował składami jak Chomontek piłkami. Każda płyta Death w innym składzie, ale każda fantastyczna.

[widman]

No miał swoje wizje. Taki Zappa death metalu:)