Sękju, bo już zaczynałem wątpić z lekka głupawą minką...
"The Top" z takimi "mocnymi" pieśniami jak Shake Dog Shake, Give Me It, The Empty World i uroczo fajnymi Dressing Up czy Bananafishbones. "The Cure" z zarąbistymi Labirynth, Anniversary, Us or Them i The Promise - obie wspomniane obok płyty przegrały z (jak to sam stwierdził kiedyś Rozczochrany ) "głupawymi singlami" zebranymi na Japanese Whispers. I jeszcze przekonywał wówczas: Gdybyśmy nagrywali tylko takie utwory jak Lovecats, powiesiłbym się.
Zgoda, z upływem lat te "głupawe single" zyskały nieco szlachetności, ogrywane na żywo. Ale do kawałków wymienionych przeze mnie powyżej, wg mnie nie mają startu.
Głos na Japanese Whispers
wiesz co, Robert to niech se gada co gada, a i tak zarówno Walk jak i LGTB są jednymi z najczęściej granych numerów przez zespół
BRUCE SPRINGSTEEN, JAN BO I RICHIE FAULKNER PONAD WSZYSTKO
https://www.last.fm/pl/user/sardynex
setlist.fm/user/matt01
Jasne... Gdyby grali tylko w kółko Pornography, Faith, Endsong, Bloodflowers i dziesiątki pozostałych smutasów, to ludziska z żyletkami na koncerty by paradowali . Taka banda czterdziesto- i pięćdziesięcioletnich emo - ani to ładne, ani to śmieszne, ani to zdrowe
Na dniach można zaczynać z najlepszymi płytami koncertowymi.... Moje pytanie tylko brzmi - startujemy od rocznika 1970? Tak jak to robiliśmy w przypadku płyt studyjnych?
So what if the master walked on the water.
I don't see him trying to stop the slaughter.
Możemy startować od 1970. Z chęcią sobie zagłosuję na Absolutely Live Doorsów, Band of Gypsys, Live at Leeds czy Get Yer Ya-Ya's Out! Dużo dobrego na żywo było w latach 70, więc i wybierać będzie z czego.
Jeżeli pozostali chętni na te najlepsze koncertowe płyty chca również od 1970 roku zaczynać, to w sumie można na dniach zacząć.
No chyba, że te survivory Accept i The Cure as na tyle absorbujące, że się z koncertówkami jeszcze chwilą wstrzymamy....
So what if the master walked on the water.
I don't see him trying to stop the slaughter.
Wyrzucić Kiss me, Kiss me, Kiss me czy Bloodflowers przed The Head on the Door? Ciekawe, nie powiem…
Z drugiej strony – rozumiem, że ktoś woli hity i przeboje typu Close to Me, Push czy In Between Days od genialnych (ale nie tak nośnych) The Kiss, Torture, If Only Tonight We Could Sleep, The Snakepit, Fight czy Out of This World, The Last Day of Summer, Bloodflowers…
Cold pisze: ↑ndz sty 12, 2025 8:38 pm
Wyrzucić Kiss me, Kiss me, Kiss me czy Bloodflowers przed The Head on the Door? Ciekawe, nie powiem…
Z drugiej strony – rozumiem, że ktoś woli hity i przeboje typu Close to Me, Push czy In Between Days od genialnych (ale nie tak nośnych) The Kiss, Torture, If Only Tonight We Could Sleep, The Snakepit, Fight czy Out of This World, The Last Day of Summer, Bloodflowers…
Dla mnie Head to przede wszystkim Kyoto Song, The Blood, Night Like This i Sinking. Te numery dla mnie kasują praktycznie całe KMKMKM.
BRUCE SPRINGSTEEN, JAN BO I RICHIE FAULKNER PONAD WSZYSTKO
https://www.last.fm/pl/user/sardynex
setlist.fm/user/matt01
Najlepszą prozę pisze życie.
Ostatni jest wtedy, kiedy idziesz rzygać.
Nic nas nie zatrzyma.
Jak się ma dupę, to trzeba powiedzieć "dupa".
Twoje jebie, ale że śmierdzi.
KMKMKM za łatwo się nie słucha. Head dla mnie robi absolutnie A Night Like This, gdzie The Baby Screams i Sinking to już solidny deser - choć spośród reszty nie wskazał bym kawałka, za którym jakoś bardziej przepadam. Bloodflowers się nade równa Head, no ale właśnie sama obecność takiego ANLT robi tam o wiele większą robotę.
Kiss me, Kiss me, Kiss me przez wiele lat było moją ulubioną płytą Cure. Zróżnicowana, niezwykle barwna, przepięknie zinstrumentalizowana. Z „pornograficznymi” The Kiss, Torture, The Snakepit, Shiver and Shake. Z tą ich oniryczną melancholią w If Only Tonight We Could Sleep, One More Time czy w A Thousand Hours. Z tą liryczną ulotnością i lekkością w Catch, Just Like Heaven, How Beautiful You Are. Nieco zwariowanymi Why Can't I Be You? oraz Icing Sugar. Tajemniczym Like Cockatoos. Z mocarnym, „walczącym” Fight na koniec. Mega płyta! Gdybym musiał wybrać tę jedną na przysłowiową wyspę, chyba postawiłbym właśnie na Kiss me (x3).
A Night Like This, The Blood, Sinking, Kyoto Song - przesztosy, a i owszem. Ale dla mnie nie tego kalibru co The Kiss, Torture, The Last Day of Summer czy Bloodflowers.
To proste - Alone wchodzi mocniej niż The Holy Hour a Endsong niż Faith Ta klamra na nowej płycie to cudeńko.
Songs of a Lost World - jak dla mnie potężniejsze brzmienie, i mniej "neurotyczności" i "rozedrgania" niż na Faith. Obie płyty genialne, ofc.
No właśnie. Dopuszczałem do myśli, że Abbys może nawet wygrać ten plebiscyt.
Dla mnie absolutnie najlepszy kawałek A...
Mover
#blackcocker2023
Najlepszą prozę pisze życie.
Ostatni jest wtedy, kiedy idziesz rzygać.
Nic nas nie zatrzyma.
Jak się ma dupę, to trzeba powiedzieć "dupa".
Twoje jebie, ale że śmierdzi.
Najlepszą prozę pisze życie.
Ostatni jest wtedy, kiedy idziesz rzygać.
Nic nas nie zatrzyma.
Jak się ma dupę, to trzeba powiedzieć "dupa".
Twoje jebie, ale że śmierdzi.
Sękju, bo już zaczynałem wątpić z lekka głupawą minką...
Japanese Whispers
. Taka banda czterdziesto- i pięćdziesięcioletnich emo - ani to ładne, ani to śmieszne, ani to zdrowe 
Ta klamra na nowej płycie to cudeńko.
