Moderator: Administracja i Moderacja SanktuariuM
Po co w ogóle w coś takiego się bawić? Nie lepiej po prostu cieszyć się z albumów Maiden?mistrzu pisze:lbum jest całkiem mocny, ale myślę, że w mojej prywatnej liście albumów po reunion. BNW jest nie do pobicia
dostoevsky pisze:Po co w ogóle w coś takiego się bawić? Nie lepiej po prostu cieszyć się z albumów Maiden?mistrzu pisze:lbum jest całkiem mocny, ale myślę, że w mojej prywatnej liście albumów po reunion. BNW jest nie do pobicia
Pisałem już, że to nie jest BNW: Part Two. Na tym albumie mamy kontynuację stylu z AMOLAD czy TFF, ale jakością kompozycje na TBoS stoją na o wiele wyższym poziomie IMHO.
a porównania do innych albumów, no cóż... to chyba nieuniknione, skoro wszyscy mniej lub więcej się do tego odnoszą w recenzjach czy opiniach to chcąc nie chcąc w głowie rodzą się takie porównania, i tyle.. 
mictantecutli81 pisze:Brakuje mi na tej płycie tego chaosu gitarowego, zagęszczenia riffów, smaczków, które są na tym jakże przeciętnym TFF (Isle Of Avalon, Starblind itp).
mictantecutli81 pisze:Nawet nie nazwałbym tego najlepszym albumem od AMOLAD.
Okej, AMOLAD był (i dalej pozostaje) bardziej ekscytującym albumem od TFF - tylko największym mankamentem były dla mnie trzy rzeczy: produkcja, powtórzenia wersów w refrenach, no i dłużyzny w kilku utworach. BTATS, FTGGOG i Legacy można było skrócić (wszystkie mocne, ale tracą na dłużyznach), a dwa czołowie kawałki jak dla mnie to Benjamin i Lord of Light.PanPrezes pisze:Akurat AMOLAD to była naprawdę świetna płyta, tylko trochę za bardzo przegadana w kilku miejscach. Nie mniej jednak przy Legacy dalej jeży się włos. Co do BoS to wszystkim dogodzić nie można, masa ludzi narzekała na eksperymenty z poprzednich płyt, to nagrali bardziej konwencjonalny i niestety bardziej sztampowy album.
Myślę, że jak dostanę do łapy oryginał i przewałkuję go z 3 razy to będę wiedział, bez cienia wątpliwości.
nurni pisze:Dla mnie BNW to płyta tylko dobra, nie rozumiem jej fenomenu...może ten ogólny zachwyt wynika z głodu odn ponownego usłyszenia Bruce'a w IM.
Więc dla mnie to żaden punkt odniesienia...Może zbyt długo jestem z Maiden?
Gdy Bruce nagrał AOB zamarzyło mi się takie Maiden...później popełnił absolutnie genialne CHW - i chyba teraz IM zbliżyło się to tego klimatu.
Tak i dlatego po cichu liczyłem, że to będzie ewoluować...BTATS obiło mi szczękę a Benjamin znokautował. TFF bardzo mi leży i czuję, że teraz tym bardziej mam co słuchacPanPrezes pisze:Jak dla mnie już Lord of the Light, Brighter Than a Thousand Sons i Starblind były bardzo wyraźnym zbliżeniem do klimatu ChW. No i to były najmocniejsze numery na ostatnich płytach.
"O czym Ty do mnie rozmawiasz, głowa Cię nie boli?" Przecież ten album jest totalnie naszpikowany smaczkami, riffami i ciekawostkami. Nawet teraz, po n-tym odsłuchu, przy każdym utworze, każdy nowy riff czy zagrywka kopie mnie w mordę, zaskakuje i ponownie wywołuje banana na twarzy. Dla porównania TFF znałem już na pamieć po 3 przesłuchaniach.mictantecutli81 pisze:Brakuje mi na tej płycie tego chaosu gitarowego, zagęszczenia riffów, smaczków, które są na tym jakże przeciętnym TFF (Isle Of Avalon, Starblind itp). Mam wrażenie ze kawałki mają prostszą strukturę
Jedna z najlepszych linii melodycznych wokalu i świetny refren, do tego kapitalne klawisze w tle, które jednak były bardzo słabo słyszalne ze względu na produkcję. Utwór wiele stracił przez fatalną produkcję i byle jak nagrany wokal.Ps. Naprawdę nie wiem co było ciekawego w Isle of Avalon poza solówką Ejdriana w 7/8, bo tak to była rozwleczona jak ciasto na pierogi dłużyzna (2 razy dłuższe Empire wcale mi się nie dłuży).
Polemika na ten temat wydaje mi się totalnym bezsensem, bo każdy muzykę odbiera inaczej i naprawdę cieszę się ze odnajdujesz tyle rzeczy w nowej płycie. Ja też je widze, ale mówie o innych bardziej subtelnych sprawach. Skoro nie wiesz o czym mówię w odniesieniu do Isle Of Avalon, lub nie widzisz stopniowania napięcia w gitarach i sekcji rytmicznej w Starblind, to mnie nie zrozumieszgeri92 pisze:
"O czym Ty do mnie rozmawiasz, głowa Cię nie boli?" Przecież ten album jest totalnie naszpikowany smaczkami, riffami i ciekawostkami. Nawet teraz, po n-tym odsłuchu, przy każdym utworze, każdy nowy riff czy zagrywka kopie mnie w mordę, zaskakuje i ponownie wywołuje banana na twarzy. Dla porównania TFF znałem już na pamieć po 3 przesłuchaniach.
Ps. Naprawdę nie wiem co było ciekawego w Isle of Avalon poza solówką Ejdriana w 7/8, bo tak to była rozwleczona jak ciasto na pierogi dłużyzna (2 razy dłuższe Empire wcale mi się nie dłuży).
Ale to nieistotne, chodzi o to aby muzyka wywołała uśmiech na mordzie i ciarki na plecach. Ja je mam przy IESF ale już nie mam kompletnie przy TBOS gdzie początek jest swietny a później, jak to często bywa w nowej odsłonie Maiden refren topornie powtarzany psuje dzieło. To tylko moja opinia, i dodaje że tylko dzisiaj.. Jutro lub za tydzień pewnie moje uszy do tego przywykną a umysł będzie dązył do harmonii z tezą że Iron Maiden nagrało jedną z najlepszych płyt w swojej karierze lol. Na razie jest jak jest. Dokładnie w tym roku minęło 25 lat obcowania z muzyką Dziewicy.. Iron Maiden to jedyny zespół heavy metalowy którego jeszcze słucham, bo nieco odszedłem od tego grania i skupiłem się na dźwiękach progresywnych oraz technicznym death metalu, jednak Maiden to jedyny zespół który powoduje że staje sie znowu szczylem który lata po mieście i drze ryja śpiewając Wasted Years czy Powerslave 
