No niestety, znów jestem rozczarowany. RHCP kiedyś słuchałem namiętnie i intensywnie. Zbierałem masowo single, kompletowałem dyskografię, ściagałem z netu koncertu, żeby wypalać sobie na dvd itp itd... Utwierdziłem się jednak dziś w przekonaniu, że po tym jak odszedł Frusciante to coś w tym bandzie pękło instrumentalnie.
5 lat czekałem na następcę Stadium Arcadium i się doczekałem słabego Im with you. Po kolejnych 5 latach niestety nagrana została podobna, słaba płyta
Choć po bardzo dobrym Dark Necessities miałem nadzieję, że bedzie nieco inaczej, tj. że będzie jednak dobra płyta. A tak jest po prostu nijako... dosłownie kilka dobrych momentów. Reszta mnie nie zachwyca. Przesłucham jeszcze parę razy album i zobaczę czy moja ocena się zmieni. Aczkolwiek wątpie.
Ale poważnie: nigdy nie byłem fanem RHCP, właściwie to nie lubiłem ich. Po tych kilku wałkach z nowego krążka, które słyszałem jestem pozytywnie zaskoczony, a nawet chętnie miałbym tę płytę. Kiedis wreszcie się uspokoił i nie śpiewa, jakby był dzieciakiem zasuwającym na deskorolce po nierównym chodniku, wygładził tę swoją paskudną manierę wokalną, której nie trawiłem i teraz brzmi jak dotąd najmniej jak... Kiedis. 
Te piosenki coraz bardziej mi się podobają.
