Teraz słucham...

[Neon]

KISS - Dynasty

[Sadek]

[Neon]

Iron Maiden - Iron Maiden

[erosinho]

Pagan Altar - Mythical & Magical
Pagan Altar - The Room Of Shadows
Takie to dobre że trza będzie uzupełnić dyskografię na półce o pozostałe krążki.

Zaciekawił mnie Twój wpis, postanowiłem zapoznać sie z twórczością tego zespołu. Przed chwilą przeleciał "Mythical&Magical" i muszę przyznać, że to bardzo dobra i ciekawa muzyka. Muszę poświęcić temu zespołowi więcej czasu.

[Schizoid]

Nieczęsto sięgam po Death, teraz już pamiętam dlaczego. Wszystko tu jest oczywiście bardzo przemyślane i dopięte na ostatni guzik, w końcu to nie Venom nagrywał ten album, ale brakuje mi w tej muzyce emocji. To jakby słuchać recytacji wiersza w wykonaniu syntezatora mowy Ivona. Z tego, co pamiętam, to te myśli nie dotyczą wszystkich krążków Death, ale Symbolic na pewno.

[octavian]

[Schizoid]

Nocternity - Onyx

[blackcocker]

Kvelertak-Kvelertak

[Geri666]

[Neon]

Metal Church - Metal Church

[Zdan]

Killing Joke - Killing Joke (1980)

Tak jak zwykle kręcę nosem na remastery tak tutaj to bardzo pasuje. Album nabiera mocy i siły a w takiej muzyce to kluczowe.

[widman]

[erosinho]

Nieczęsto sięgam po Death, teraz już pamiętam dlaczego. Wszystko tu jest oczywiście bardzo przemyślane i dopięte na ostatni guzik, w końcu to nie Venom nagrywał ten album, ale brakuje mi w tej muzyce emocji. To jakby słuchać recytacji wiersza w wykonaniu syntezatora mowy Ivona. Z tego, co pamiętam, to te myśli nie dotyczą wszystkich krążków Death, ale Symbolic na pewno.

Kolego, widzę często Twoje wpisy i zazwyczaj się z nimi zgadzam. Ale moim zdaniem tutaj jesteś w wielkim błędzie. Brak emocji to jest ostatnie co zarzuciłbym temu zespołowi (no, może poza techniką oczywiście). Może te utwory są w większości schematyczne, to fakt.Ale ja osobiście słyszę pasję w każdej nucie ich twórczości. I masę genialnych zagrań na każdej z płyt. Kocham Death i z wielką przyjemnością wracam do każdej z ich płyt i żałuję, że Chuckowi nie udało się pod szyldem "Death" nagrać choćby jeszcze jednej.

[blackcocker]

White Ward - Love Exchange Failure

[Neon]

Anthrax - Sound of White Noise

[widman]

[Schizoid]

Kolego, widzę często Twoje wpisy i zazwyczaj się z nimi zgadzam. Ale moim zdaniem tutaj jesteś w wielkim błędzie. Brak emocji to jest ostatnie co zarzuciłbym temu zespołowi (no, może poza techniką oczywiście). Może te utwory są w większości schematyczne, to fakt.Ale ja osobiście słyszę pasję w każdej nucie ich twórczości. I masę genialnych zagrań na każdej z płyt. Kocham Death i z wielką przyjemnością wracam do każdej z ich płyt i żałuję, że Chuckowi nie udało się pod szyldem "Death" nagrać choćby jeszcze jednej.

Nie uważam, by w takim przypadku którejkolwiek ze stron - Tobie, czy mnie - można było zarzucić bycie w błędzie Nie spieramy się wszakże o nic, co ma wartość obiektywną. Dla mnie te kompozycje nie mają duszy. Jakby to powiedział Mickiewicz, ta płyta to "kościół bez Boga". Robi wrażenie, bo jest dopracowana i na pewno nie pisano jej na kolanie. Ale ja szukam czegoś więcej. Na Symbolic nie słyszę ani żalu, ani agresji, ani nienawiści, miłości i pozytywnych uczuć z definicji raczej na próżno tu szukać. W zasadzie niczego tu nie słyszę. Denerwują mnie też niektóre linie wokalu. No generalnie, to nie mam powodów, by wracać do tego krążka. Fajnie, że tną równo, ale to równie dobrze mógłby to zaprojektować komputer.



The Weeknd - After Hours

Ostatnio coś sporo nowości słucham.

[Zdan]

Nieczęsto sięgam po Death, teraz już pamiętam dlaczego. Wszystko tu jest oczywiście bardzo przemyślane i dopięte na ostatni guzik, w końcu to nie Venom nagrywał ten album, ale brakuje mi w tej muzyce emocji. To jakby słuchać recytacji wiersza w wykonaniu syntezatora mowy Ivona. Z tego, co pamiętam, to te myśli nie dotyczą wszystkich krążków Death, ale Symbolic na pewno.

Kolego, widzę często Twoje wpisy i zazwyczaj się z nimi zgadzam. Ale moim zdaniem tutaj jesteś w wielkim błędzie. Brak emocji to jest ostatnie co zarzuciłbym temu zespołowi (no, może poza techniką oczywiście). Może te utwory są w większości schematyczne, to fakt.Ale ja osobiście słyszę pasję w każdej nucie ich twórczości. I masę genialnych zagrań na każdej z płyt. Kocham Death i z wielką przyjemnością wracam do każdej z ich płyt i żałuję, że Chuckowi nie udało się pod szyldem "Death" nagrać choćby jeszcze jednej.

Wtrącę się ale była mała szansa na kolejną płytę pod szyldem "Death". Chuck swoją uwagę przeniósł na Control Denied a kolejna płyta pod tą nazwą jest rzekomo prawie gotowa.

[LukaSieka]

Grond "Howling From The Deep"

[LukaSieka]

Nomed "Like..."