.:: SanktuariuM ::.

Michał pisze: ↑pn sie 30, 2021 10:32 pm

remi pisze: ↑pn sie 30, 2021 10:18 pm Warto dodać, że winyl ma super wkładkę (jakby poster rozkładany poziomo) - ogólnie całe opakowanie fajnie trzyma klimat.
Osobiście uwielbiam tę okładkę.
Również wyszedł fajny box na single z tego okresu. Wszystko to
Sprawia wrażenie bardzo zaplanowanej promocji, otoczki, ponadto genialna kolejność utworów.

A tak jak nigdy mi na japońcach nie zależało to jak tu ktoś napisał, że w japońskich bonusach jest Justice, I live my way i judgement day to nabralem ochoty na kupno

Ja swojego japońca nabyłem od Budziola

Tez macie tak, że tył książeczki jest odwrócony o 180*?
To celowo?

tak samo, chyba to standard

Okładka jedna z najlepszych w historii Maiden, jakaś taka desperacja (nie wiem jak to nazwać) w głosie Błażeja zawsze dotyka mnie w środku na 2AM. Czekam aż po zakończeniu kariery (może) będą wydawać jakieś stare koncerty, to błażejowskie będę brać w preorderze, w przeciwieństwie do Senjutsu

https://www.youtube.com/watch?v=biMB4E0WR9A

tutaj film dokumentalny

Głupio to zabrzmi, ale ten album kojarzy mi się z makaronem pene, mięsem i sosem pomidorowym. Jak miałem 13 lat i zagłębiałem się w Maiden, to czytałem o wszystkich płytach, a jak czytałem o TXF, to jadłem to właśnie danie. Ot, takie małe wyznanie

Schizoid pisze: ↑pn sie 30, 2021 10:26 pm Ta pierwsza to po prostu alternatywna okładka

Taa... gdzieś mieli problemy z głównym obrazkiem i dawali w zastępstwie ten drugi

26 lat dziś stuknęło, ten temat ma większe branie, niż Sen o Justynie :>

Mizantrop pisze: ↑sob paź 02, 2021 10:58 am 26 lat dziś stuknęło, ten temat ma większe branie, niż Sen o Justynie :>

No ale bądź sprawiedliwy i poczekaj 26 lat i porównamy wtedy

niestety, mimo że byłem świadom istnienia Iron Maiden wtedy, oraz bardzo dobrze kojarzę okładkę tej płyty z koszulek i plakatów, które miał starszy brat kolegi, to absolutnie nie znam opinii polskich fanów tuż po premierze. Ale mógłbym się założyć, że było dokładnie tak, jak teraz na Sanatorium,po premierze SnówJutsu

No ja czekałem na premierę TXF i byłem rozczarowany od 1 odsłuchu. Ze 2-3 razy polaciała (kaseta wtedy) i do zapomnienia. Po roku, dwóch odpalilem i od pierwszej nutki siadło. Mega lubię do dzisiaj

Pomimo kilkudziesięciu szans regularnie fundowanych tej płycie - konsekwentnie i niezmiennie ogon twórczości IM. No powiedzmy nasada ogona, a nie jego absolutna końcówka - to miejsce jest zarezerwowane od 1990 r. per omnia saecula saeculorum.
Muszę zauważyć przy tym, że remaster z 2015 brzmi znacznie znośniej niż wersja oryginalna.
Kolejne szanse będą, może kiedyś coś zatrybi ...
Tyle, że nieprędko, bo póki co - Senjutsu rządzi niepodzielnie i po każdym kolejnym przesłuchaniu (leci minimum raz dziennie) chce mi się zaczynać płytę od początku. Może to taki "efekt Hell on Earth"?

Dla mnie najlepsza płyta IM lat 90 a w ogólnym rozrachunku Top 5 całej twórczości. Może kontrowersyjnie, ale naprawdę bardzo lubię tę płytę.

Przesłucham wczoraj japońskiego boxa TXF (z tymi dodatkowymi kawałkami) i wciąż nie mogę sobie wyobrazić, gdzie można byłoby je wcisnąć, gdyby miały być częścią LP.
Jedyna wersja, jaka wg mnie mogłaby by być to:

1. Sign of the Cross (pewnie nie do ruszenia - Steve się uparł, by 4/5 fanów Fear of the Dark nie wytrzymało 2 minut tego albumu xD)
2. Lord of the Flies -
3. Man on the Edge

4 ,5,6 - tak zwana "trylogia wojenna" - myślę, że Fortunes, Look for the Truth i Aftermath zyskują gdy są jedna po drugiej - nie do ruszenia.

Pytanie co od 7 wzwyż, czyli druga połowa płyty - chyba tutaj jest dobre miejsce na szybsze, chwytliwe kawałki typu I Live my Way lub Judgement Day
i potem:

jako 10. utwór dałbym Blood on the Worlds Hands
jako 11. - 2 AM
i jako 12. - ostatni - The Edge of Darkness.

Myślę, że bez Unbeliever i Judgement of Heaven album nadal byłby dobry, a może bardziej energiczny w drugiej połowie.
Pijarowo można by też było zamienić miejscem Sign of the Cross z Man on the Edge- ale wiadomo -nie o to chodziło

Judgement of Heaven i The Unbeliever to super kawałki. Dla mnie tuż za Znakiem Krzyża.

Też uważam, że to bardzo dobre numery, chociaż w JoH w środku jest taki fragment, gdzie Blaze nie daje rady.
Jakbym miał coś wyrzucić z TXF to już prędzej 2 A.M. i Look for the truth.

Justice i Judgement Day spokojnie mogłyby się znaleźć na płycie, to świetne numery. Ale I Live My Way jest zbyt prostacki i jakby niedorobiony, nie pasowałby zupełnie na Faktora.

sajki pisze: ↑sob maja 28, 2022 12:26 pm Justice i Judgement Day spokojnie mogłyby się znaleźć na płycie, to świetne numery. Ale I Live My Way jest zbyt prostacki i jakby niedorobiony, nie pasowałby zupełnie na Faktora.

+1

X Factor jest druha ulubiona płyta po Piece Of Mind, ale Lord Of The Flies tylko z Brucem

Hehe ostatnie partie refrenu po solówce to takie fajne zestawienie dwóch światów wokalnych. Pierwszy refren w stylu Błażeja drugi Bruce i jego umiejętności.

Przez niektórych jest niedoceniana, ale przez sporo osób koszmarnie przeceniana. Poza tym niestety od tego albumu zaczęły się te wszystkie progresywne smęcenia Harrisa, które tu są jeszcze w porządku w większości, ale potem już nie. Świetny Sign of the Cross, bardzo dobry Lord of the Flies i Edge of Darnenss, kilka niezłych utworów, kilka słabych .