The X Factor - sukces czy porażka?

[sajki]

Trochę słabsze jest Look for the Truth (o dziwo kiedyś podobał mi się bardzo) i Unbeliever. Dałbym za nie Justice of the Peace i Judgement Day. Co nie znaczy, że są całkiem slabe. Po prostu reszta jest tak dobra. Brzmienie też mi pasuje, jest dopracowane, czyste, tyle że nie typowo metalowe. Sekcja chyba top 1 u IM. Uwielbiam ten album i uważam, że potem tylko BNW mu dorównuje.

[Kevin18]

Trochę słabsze jest Look for the Truth (o dziwo kiedyś podobał mi się bardzo) i Unbeliever. Dałbym za nie Justice of the Peace i Judgement Day. Co nie znaczy, że są całkiem slabe. Po prostu reszta jest tak dobra. Brzmienie też mi pasuje, jest dopracowane, czyste, tyle że nie typowo metalowe. Sekcja chyba top 1 u IM. Uwielbiam ten album i uważam, że potem tylko BNW mu dorównuje.

I Live my Way za Justice i mamy zgodę

[gumbyy]

"Unbeliever" - tego numeru nie jestem w stanie słuchać. Od zawsze mi nie siedzi i przed nim kończę odsłuch.

"Look..." - za nic bym nie oddał

[Cold]

Sign of the Cross, Judgement of Heaven, The Unbeliever - trzy moje naj z The X Factor.
Refren w The Unbeliever jest zajebisty!

[Zajzajer]

spoko płyta, był okres, ze był to mój ulubiony album przez jakiś czas zaraz za Synkiem, teraz oba spadły dośc mocno w rankingu.

[pz]

Aż sobie puściłem Unbeliever, bo dla mnie zwieńczeniem płyty jest Edge of Darkness i często na nim kończyłem, bo chciałem, żeby właśnie on został mi w głowie na koniec odsłuchu.

Edit: Fajny numer. Może odstaje od najlepszych na albumie, ale wciąż solidny. Dobrze się słucha. I nie smędzą w kółko jednego wersa

[gumbyy]

Aż sobie puściłem Unbeliever, bo dla mnie zwieńczeniem płyty jest Edge of Darkness i często na nim kończyłem, bo chciałem, żeby właśnie on został mi w głowie na koniec odsłuchu.

Tak wyglada u mnie 80% odsłuchów tej płyty. A bardzo ją lubię, to i często się u mnie kręci

[Geri666]

Unbeliever refren i solówki to jest mistrzostwo świata. Klimat tych solówek miażdży.

[sajki]

Trochę słabsze jest Look for the Truth (o dziwo kiedyś podobał mi się bardzo) i Unbeliever. Dałbym za nie Justice of the Peace i Judgement Day. Co nie znaczy, że są całkiem slabe. Po prostu reszta jest tak dobra. Brzmienie też mi pasuje, jest dopracowane, czyste, tyle że nie typowo metalowe. Sekcja chyba top 1 u IM. Uwielbiam ten album i uważam, że potem tylko BNW mu dorównuje.

I Live my Way za Justice i mamy zgodę

I live my way jakby demo, Justice duuuużo lepszy i dopracowany. I ive my way nie pasuje do klimatu Factora..

[Kevin18]

"Unbeliever" - tego numeru nie jestem w stanie słuchać. Od zawsze mi nie siedzi i przed nim kończę odsłuch.

"Look..." - za nic bym nie oddał

Niby rapowana zwrotka irytuje ale jak Błażej wjeżdża z All my life I've run away.. to człowiek staje na baczność

[Metalophil]

Wybitny album. Nawet w takim „Unbeliever” część instrumentalna po prostu mega. I solóweczki Janicka na tej płycie chyba najlepsze w karierze. I klimat, do którego wokal BB pasuje idealnie - trochę w przeciwieństwie do VXI. W moim osobistym rankingu TXF jest, niezmiennie, na 3. miejscu - po SiT i BNW.

<3 100% zgody. I najlepsze, że pisałeś to o 2 w nocy więc mogłeś sobie puścić 2AM

Kurde, faktycznie 2AM - w tym kawałków z kolei są zajebiste te gitarowe unisona

[Geri666]

https://www.youtube.com/watch?v=br1-cxTq0zc

Studyjny Sign of the cross zremixowany - podbite gitary, dograne harmonie i wokal Bruce.

[gumbyy]

https://www.youtube.com/watch?v=br1-cxTq0zc

Studyjny Sign of the cross zremixowany - podbite gitary, dograne harmonie i wokal Bruce.

Źle to się słucha.

[Zajzajer]

Dla mnie płyta trochę straciła, słucham sobie chronologicznie płyt i The X Factor lepiej wypada od No Prayera i Feara, klasyczna siódemka z lat 80tych moim zdaniem lepsza i ciekawsza, ale Factor to niezly album, kilka pierwszych utworów rozwala system a potem niestety atmosfera siada.

[Schizoid]

Wróciłem sobie do całego TXF po jakimś roku przerwy. Nic a nic mi się ten materiał nie zestarzał. To jest długi album, generalnie raczej nie lubię tak długich wydawnictw, ale tutaj nic mi się nie dłuży. Nie powiem, że fajnie, że Harrisowi umarł ojciec, a z żoną się rozwiódł, ale fajnie, że potrafił te emocje przekuć w coś takiego jak TXF. Nie jest to płyta bez wad, ale każdy kolejny album ma jeszcze więcej mankamentów i mniej plusów.

[Timothy Dalton]

Gdyby nie No Prayer to powiedziałbym, że każdy wcześniejszy ma mniej mankamentów i więcej plusów. Pewnie na tym forum to nie będzie popularna opinia.