Kwestia sporna. Lubię nietuzinkowe kawałki... @EvE: No to bardzo ogólny ten schemat. Chociaż trudno się nie zgodzić, że faktycznie każde outro nawiązuje do introdukcji, to nie zaprzeczysz, że właśnie w tej części "coś się dzieje" dochodzi do pewnej mieszanki konstrukcyjnej, w każdym utworze wygląda t ...

Nie jestem w stanie przesłuchać więcej niż 1,5 minuty każdego utworu... przeroslo Cię ;) na tym polega sztuka :] Naprawdę doceniam te partie saksofonowe np., ale po prostu ze ściezką rytmiczną totalnie spieprzyli sprawę i musiałbym mieć jakis wichajster, którym bym mógł wyłączyć tylko gary. Wtedy by ...

Nie wiem jak można twierdzić, że AMOLAD to płyta prosta jak konstrukcja cepa... Na tej płycie ,w przeciwieństwie do tych z lat 80', nie ma schematu, na którym się opiera większość kawałków: intro-zwrotka-refren-przejście-zwrotka-refren-solo itd. Fantastyczne, niekonwencjonalne solo jest w "Lord of Li ...

1. A Matter of Life and Death
2. Brave New World
3. The Number of the Beast

4. Dance of Death
5. Iron Maiden
6. Fear of the Dark
7. Powerslave
8. Piece of Mind
9. Seventh Son of a Seventh Son
10. No Prayer for the Dying
11. Somewhere in Time
12. The X Factor
13. Virtual XI
14. Killers

Najpierw przesłuchałem "Kveldssanger" i musze przyznać, że fajny klimat, płytka godna polecenia każdemu. Potem przyszła pora na "Perdition CIty" i całkowicie straciłem szacunek do tej kapeli. Wszystko byłoby ok gdyby nie perkusja. Zrobić taki szajs z tak pieknego instrumentu to jest naprawdę godne po ...

Jestem zdania, ze będą nagrywac do wyczerpania pomysłów albo (ODPUKAC!) do smierci któregoś z członków. Po porstu dopóki Harris ma tak zajebiste jak kawałki an A Matter.. to niech je wykorzystuje!

Sign of the Cross - ten klimat jest nie do opisania. Szkoda tylko, że reszta X Factora nie trzyma poziomu openera....

Seventh Son...
Popularne są zachwyty nad tym albumem, ale brakuje tej płycie bardzo dużo ideału. Ni i znienawidzone przeze mnie "Can I Play With Madness". Szlag mnie trafia jak to słysze...

Wahałem się między tytułowym a "Wasting Love", ale jednak wybrałem to pierwsze. Po prostu klasyka, co tu duzo mówic...

Nicko za:
a) osobowość
b) instrument
c) żywiołowość na scenie (oczywiście jak na mozliwości bebniarza) mimo wieku

Can I Play With Madness - jeden z nielicznych kawałków Maiden, których nie znoszę. Tego się nie da słuchać, zbyt popiaste...

Murray za najlepsze na świecie legato!

Paschendale za niesamowity klimat!

"The Thin Line Between Love & Hate"
Absolutny progresyw, fantastyczne solówki, genialna wolniejsza część, same piekne dźwięki, mnie ten kawałek po prostu wzrusza.